YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/5760
KARAR NO : 2019/4064
KARAR TARİHİ : 26.03.2019

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK’nın 89/4, 62, 50/4, 50/1-a, 52/2, 4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK’nın 52/4-son maddesinin uygulanmaması bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin, ceza miktarına, sanığın eylemini bilinçli taksir ile gerçekleştirmiş olduğuna, lehe hükümlerin uygulanmaması gerektiğine yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 26.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.