YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/10255
KARAR NO : 2023/498
KARAR TARİHİ : 21.02.2023
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık müdafiinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1…. 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2018 tarihli ve 2016/375 Esas, 2018/344 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
2…. Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 11.03.2020 tarihli ve 2018/2793 Esas, 2020/975 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında lk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan … Hooda vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kararın kaldırılarak, sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 1 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 18.12.2021 tarihli ve 2020/58816 sayılı temyiz istemlerinin reddiyle onama görüşü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi müvekkili hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1.Mahkemece, . plakalı … sürücüsünün idaresindeki otomobille, gündüz vakti, meskun mahalde, çift yönlü asfalt kaplama caddede seyrederken, olay mahalline geldiğinde, sola ”U” dönüşü yapmak için aniden ve kontrolsüzce manevra yaptığı sırada, aracının sağ orta kısımlarına, karşı istikametten kendi şeridinde seyretmekte olan 2000 doğumlu sürücü …’nın idaresindeki motosikletin çarpması şeklinde gerçekleştiği kabul edilen ve motosiklet sürücünün vücudunda 3. dereceden kırık oluşacak, motosiklette yolcu …’nın basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaralanmalarıyla sonuçlanan olayda, sanığın savunmalarında aracını arkadaşlarıyla birlikte kullandığını, olay anında otomobili idare edenin kendisinin olmadığı bildirdiği tanık olarak dinlenen bahsedilen arkadaşlarının da savunmasını doğruladığı, katılanların da aracı kullanan kimseyi görmediklerini beyan ettikleri hususları birlikte gözetildiğinde kazaya karışan otomobili sevk edenin kim olduğu hususunda kesin kanaate ulaşılamadığından bahisle yüklenen suçun sabit olmaması nedeniyle sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.
2.Sanık aşamalardaki savunmasında olaya karışan aracın kendisine ait olduğunu ancak kaza esnasında kendisinin idaresinde bulunmadığını ileri sürmüştür.
3.Katılanlar aşamalarda, plakasını, modelini ve sürücüsünü göremedikleri beyaz açık renkli otomobilin kazaya sebebiyet verdiğini, … sürücüsünden yaralanmaları nedeniyle şikayetçi olduklarını bildirmişlerdir.
4.Tanık … İlk Derece Mahkemesi tarafından ilk kez dinlendiği beyanında, sanıkla bir dönem birlikte işe gidip geldiğini, hatta sanığın zikrettiği isimlerin de kendileriyle birlikte olduklarını, sanığın aracını genelde kendisinin kullandığı, genelde kendisiyle kolluk görevlilerinin aracı buldukları petrol ofisinde buluştuklarını söylemiştir.
5. 27.07.2015 tarihli üç polis memuru tarafından hazırlanan tutanakta, 07 YL 045 plakalı aracın incelenmesinde, aracın sağ ön farının kırık olduğu, genel görünüm itibariyle çürüklerinin bulunduğu ancak çarpmadan mütevellit kaporta, tampon, çamurluk ve benzeri gibi kısımlarında hasarın olmadığı belirtilmiştir.
6.Sanığın olay gününe ait HTS kayıtları dosya içerisinde mevcuttur.
7.Katılanların kati adli muayene raporları dosyada bulunmaktadır.
8…. Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 21.02.2016 tarihinde keşif üzerine aldırılan ve trafik polis memuru bilirkişi tarafından tanzim edilen raporda, 07 YL 045 plakalı otomobil sürücüsüne tam kusur atfedilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
1.İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olayın gerçekleşme şekli Bölge Adliye Mahkemesi tarafından isabetli bulunmuş ancak sanığın bildirdiği tanıkların kendisinin aracı anılan tanıklarla ortak kullandığına ilişkin savunmasını doğrulamadığı ve sanığın savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğundan bahisle itibar edilemeyeceği gözetilerek sanığın, sola dönüş kurallarına riayet etmeyerek, tam kusuruyla, motosiklet sürücünün vücudunda 3. dereceden kırık oluşacak, motosiklette yolcu …’nın basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiğinden bahisle mahkumiyet kararı verilmiştir.
2.Tanık … önceki beyanından farklı olarak Bölge Adliye Mahkemesince alınan beyanında konuyla ilgili bilgisi olmadığını dile getirmiştir.
3.Tanıklar …, … ve Necdet …’in beyanları ilk defa Bölge Adliye Mahkemesince alınmış ve kendilerinin kazaya ilişkin bilgi ve görgünün bulunmadığını ifade etmişlerdir.
4.Sanık ve katılanlar önceki beyanlarıyla uyumlu şekilde aktarımda bulunmuştur.
IV. GEREKÇE
Bölge Adliye Mahkemesi kararında yapılan inceleme neticesinde olayın kabulünde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebebi reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 11.03.2020 tarihli ve 2018/2793 Esas, 2020/975 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca … 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
21.02.2023 tarihinde karar verildi.