YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/17780
KARAR NO : 2012/22823
KARAR TARİHİ : 05.11.2012
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesine aykırı olarak suç tarihinin 10/02/2003 tarihi yerine 10/02/2004 tarihi yazılması,
2-5237 sayılı TCK’nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, anılan Yasanın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nın 493/1, 522 (normal) maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu; mağdurun işyerini 10.02.2003 günü saat 13.30 da kapattığı ve 14.02.2003 tarihinde saat 22.00 sıralarında işyerine geldiğinde hırsızlık suçunu fark ettiği, sanığın atılı suçu kabul etmediği ve suçun gece sayılan zaman dilimi içinde işlendiğine dair başkaca delil de bulunmadığı gözetildiğinde suçun gündüz sayılan zaman dilimi içinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği, buna göre sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 53 maddelerine uyan hırsızlık suçunu yanında aynı Yasanın 116/2, 53 maddelerine uyan işyeri dokunulmazlığını bozma ve 151/1, 53 maddelerine uyan mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu, ancak şikayet yokluğu nedeni ile işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarının değerlendirmede göz önüne alınamayacağı gözetilerek, sonucuna göre, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK’nın ilgili maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Yasanın belirlenmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,
3-Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 765 sayılı TCK’nın 81/2-3. maddesinin uygulanmaması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 05/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.