Yargıtay Kararı 13. Ceza Dairesi 2012/25474 E. 2013/37972 K. 04.12.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/25474
KARAR NO : 2013/37972
KARAR TARİHİ : 04.12.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlğıını ihlal etme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın tekerrüre esas alınan Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2004/4-2006/94 sayılı hükümlülüğünün suç tarihinden sonra, 04.06.2007 tarihinde kesinleştiği ve bu nedenle 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’ün temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
II-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Konut dokunulmazlığının ihlali suçunun suç tarihi itibariyle uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması karşısında; 5560 sayılı Yasa’nın 25. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 254. maddesi uyarınca, aynı Yasa’nın 253. maddesindeki yöntem izlenerek uzlaşma girişiminde bulunulması gerektiğinin düşünülmemesi,
Kabule göre de;
2-Sanığın tekerrüre esas alınan Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2004/4-2006/94 sayılı hükümlülüğünün suç tarihinden sonra, 04.06.2007 tarihinde kesinleştiği ve bu nedenle 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’ün temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 04.12.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.