YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/8971
KARAR NO : 2013/19829
KARAR TARİHİ : 24.06.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
A-Sanık … hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre; 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesiyle değişik 1412 sayılı CMUK’nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından sanık … müdafiinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317.maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
B-Sanık … hakkında kurulan hüküm ile sanık … hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
Sanıkların önceden verdikleri karar doğrultusunda, yaptıkları işbölümü gereği sanık …’ın da suça doğrudan katıldığı gözetilmeden işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyeti yerine beraatına karar verilmesi ve sanık … hakkında TCK’nın 116/2-4. maddesi ile uygulama yapılırken, aynı Kanunun 119/1-c maddesi ile uygulama yapılmaması, karşı temyiz olmadığından, uzun süreli özgürlüğü bağlayıcı ceza ile hükümlülüğüne karar verilen sanık … hakkında 5237 sayılı Yasanın 53. maddesi ile uygulama yapılmamış ise de, infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamış, Dairemizce de benimsenen ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.01.2013 tarih ve 2012/1142 esas 2013/ 17 karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, TCK’nın 119. maddesi kapsamında nitelikli işyeri dokunulmazlığını ihlal suçu, CMK’nın 253/1. fıkrası “b” bendi 3. nolu alt bendi kapsamı dışında bulunduğundan; sanık … hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan uzlaşma hükümlerinin uygulanmamasında bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamede ki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK’nın 62.maddesi uyarınca cezalarından 1/6 oranında indirim yapılması sırasında sonuç hapis cezalarının 1 yıl 10 ay 10 gün yerine, yazılı biçinde 1 yıl 10 ay 20 gün olarak karar verilmesi,
2-Sanık …’in tekerrüre esas alınan Afyonkarahisar 1.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 21.02.2008 gün ve 2007/389 E., 2008/51 karar sayılı hükümlülüğünün, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olup, CMK’nın 231/5-son maddesi uyarınca sanık hakkında hukuki sonuç doğurmayacağının anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafii ile sanık …’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık … hakkında hüküm fıkralarından TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılması ve sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde sonuç cezalarının 1 YIL 10 AY 10 GÜN HAPİS CEZASINA İNDİRİLMESİ suretiyle, eleştiriler dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.