YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2006/14899
KARAR NO : 2007/3036
KARAR TARİHİ : 07.03.2007

1-… … vekili … … … 2-… … ile … … varisleri 1-… … 2-… … 3-… … vs. aralarındaki alacak davası hakkında …/… Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 12.5.2005 gün ve 2-194 sayılı hükmün davacılar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.
KARAR
Davacı, davalılar aleyhinde başlattığı icra takibi ile … …’ten 695.750.000 TL’nin, Melek … mirasçılarından ise 521.800.000 TL’nin tahsili için istemde bulunmuş, mahkemece 12.5.2005 gününde davanın reddine karar verilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL’ye çıkarılmıştır. Yine 1.6.2005 tarih ve 5236 sayılı yasanın 19.maddesiyle eklenen ek madde 4. uyarınca temyiz parasal sınırı Maliye Bakanlığınca tespit ve ilan olunan yeniden değerlendirilme oranında arttırılıp her takvim yılı başından geçerli olacak şekilde uyarlanacağı hükme bağlanmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Bu durumda 1.1.2005 tarihinden sonra verilen ve 1.000.000.000 TL den az olan hükümlerin onanmasıne ya da bozulmasına ilişkin Yargıtay kararları hakkında temyiz yoluna başvurulamaz.Davalılardan … … ve Melek … mirasçılarının arasında zorunlu dava arkadaşlığı yoktur her birinden icra takibi ile istenen bölümler nazara alındığında karar tarihi itibariyle 1.000.000.000 TL yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427 maddesinin 2.fıkrası gereğince davalının temyiz … bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin harcın istek halinde temyiz edene istek halinde iadesine, 7.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.