Yargıtay Kararı 14. Ceza Dairesi 2011/10130 E. 2013/6021 K. 15.05.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/10130
KARAR NO : 2013/6021
KARAR TARİHİ : 15.05.2013

Fuhuş suçundan sanıklar … ve …’in yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair …. 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 03.12.2008 gün ve 2007/205 Esas, 2008/438 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Tutanak tanığı …’in, sanıkların fuhuş amaçlı kullandıkları adrese gittiklerinde birçok müşterinin eve girip çıktığını belirtmesi, sanıkların kolluk tarafından bulunan 4.860 TL paranın Kıbrısta bulunan oğulları tarafından kendilerine gönderildiğine ilişkin savunmalarının aksine nüfusta kayıtlı çocukları olmadığı gibi tanık Adnan’ın, Kıbrısta çalışmasına rağmen kimseye para göndermediğini ifade etmesi karşısında 4.860 TL’nin fuhuş suçundan elde edildiği anlaşıldığından tebliğnamedeki bu yönde bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanıkların 5237 sayılı TCK.nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluklarının yalnız “kendi altsoyları üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili haklarından koşullu salıverilmelerine kadar”, “diğer kişiler yönünden ise hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar” sürmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilerek 53/3. maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı Kanunun
322. maddesinin verdiği yetkiye dayanarak hüküm fıkralarında yer alan 5237 sayılı TCK.nın 53. maddesi gereğince hükmedilen hak yoksunluğu ile ilgili bölümler hükümlerden çıkarılarak, yerlerine “sanığın 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/1. maddesinde yazılı diğer haklardan 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.