YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/13147
KARAR NO : 2013/7562
KARAR TARİHİ : 12.06.2013

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar …, … ile …’ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair … Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 16.02.2007 gün ve 2006/280 Esas, 2007/66 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Oluşa ve savunmaya göre sanıkların, içlerinden … ile evlenmesini sağlamak maksadıyla … tarafından kaçırılan mağdureyi alıkoyduklarının anlaşılması karşısında, suçun cinsel amaçla işlendiği göz önüne alınarak sanıklar haklarında TCK.nın 109/2-3f. maddesi uyarınca belirlenen cezaların aynı maddenin 5. fıkrası ile artırılması gerektiği gözetilmeden cezaların eksik tayini karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık … hakkında kurulan hükmün incelenmesinde,
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanıkla ilgili olarak TCK.nın 53/1. maddesi gereğince uygulama yapılırken aynı maddenin 3. fıkrası gözetilmeksizin 53/1-c madde ve bendinde sayılan velâyet hakkı, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, kanuna aykırı olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca TCK.nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hükümden çıkartılarak yerine “Sanık hakkında TCK.nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının 1. cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Sanıklar … ile … haklarında kurulan hükümlerin incelenmesine gelince,
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mahkemece adları geçen sanıklar haklarında eylemlerine uyan TCK.nın 109/2-3f, 39/1, 62/1. maddeleri gereğince neticeten 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmedilmesine rağmen sonuç cezaların 2 yılın altında kalması nedeniyle TCK.nın 51/1. maddesi uyarınca ertelenip ertelenmeyeceği hususunda anılan maddeye göre değerlendirme yapılarak bu hususta bir karar verilmesi gerekirken hükmedilen hapis cezalarının miktarı itibarıyla sanıklar haklarında kanuni imkansızlık nedeniyle söz konusu maddenin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Sanıklarla ilgili olarak TCK.nın 53/1. maddesi gereğince uygulama yapılırken aynı maddenin 3. fıkrası gözetilmeksizin 53/1-c madde ve bendinde sayılan velâyet hakkı, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Sanık … hakkında 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108. maddesi gereğince mükerrirler hakkında denetim süresi belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek mahkemeye ait olmasına rağmen mahkemece adıgeçen sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 58/7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken ayrıca denetimlik serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,
Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nın 7/2. maddesi uyarınca sabıkasız olan sanık … yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nın 231/5. maddesinde öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan Kanunun 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi de gözetilerek sanık … hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar … ve … müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.