YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/4366
KARAR NO : 2012/10856
KARAR TARİHİ : 06.11.2012
Mağdurun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve konut dokunulmazlığının ihlali suçundan sanık …’ın yapılan yargılaması sonunda; mağdurun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan beraatine, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan mahkûmiyetine dair Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.01.2008 gün ve 2007/95 Esas, 2008/12 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında mağdurun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;
Mahkemece, sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkûm olduğundan, sanık hakkında TCK.nın 53. maddesinin 1, 2 ve 3. fıkralarının uygulanmasına karar verilmiş olması kanuna uygun olup, infazda tereddüte yol açmayacağı ve katılan …’ın Cumhuriyet Savcılığında alınan 09.11.2006 tarihli beyanında sanık ile uzlaşmak istemediğini belirtmiş ve bu ifadesi duruşmada okunduğunda doğru olduğunu beyan etmiş bulunmasına göre, uzlaşma kurumunun uygulanmasının mümkün olmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki bu konularda bozma isteyen düşüncelere iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nın 7/2. maddesi uyarınca sanığın yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nın 231/5. maddesinde öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan Kanunun 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.