YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/5511
KARAR NO : 2012/12390
KARAR TARİHİ : 03.12.2012

KARAR

Irza geçme ve reşit olmayan mağdureyi zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık …’in yapılan yargılaması sonunda: eylemlerinin ırz ve namusa tasaddide bulunma ve reşit olmayan mağdureyi rızası ile kaçırıp alıkoyma suçlarını oluşturduğunun kabulü ile mahkûmiyetine dair Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03.12.2007 gün ve 2005/191 Esas, 2007/720 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Sanık müdafiin duruşmalı inceleme talebinin tayin olunan cezaların miktarlarına nazaran 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verilerek gereği düşünüldü:
Oluşa uygun kabule göre, reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçunun 765 sayılı TCK.nın 430/2. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan Şubat 2005’den itibaren inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddeleri gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
Irz ve namusa tasaddide bulunma suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;
Mağdurenin aşamalardaki samimi ve istikrarlı anlatımları, tanık beyanları ve tüm dosya içeriğinden, daha öncesinde aralarında duygusal arkadaşlık bulunan sanık ile 13 yaşındaki mağdurenin yanlarında tanık … olduğu halde Küçükçekmece Göl Kenarı Paşa … Piknik Alanı’na gittikleri, sanığın mağdure ile özel konuşacakları gerekçesi ile tanık …’i yanlarından uzaklaştırdığı, sonrasında mağdureye cinsel ilişkiye girmek istediğini söylediği ve bu şekilde suç kastını açıkladığı, buna karşı çıkan mağdurenin ellerini iple arkasından bağlayarak pantolonunu çıkarmaya çalıştığı, mağdurenin önce direndiği, daha
-2-

sonra kendisine tecavüz edeceğini düşünerek kurtulmak amacıyla ben de senden hoşlandım ellerimi çöz, pantolonumu çıkarayım dediği, sanığın, mağdurenin ellerini çözmesi sonucu eylemine devam etmek isterken mağdurenin tekme attığı ve yerde bulduğu odun parçası ile sanığın kafasına vurarak olay yerinden kaçtığı ve bu engel nedenlerle sanığın ırza geçmeye yönelik eylemini tamamlayamadığı anlaşılmakla, sanığın eyleminin suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK.nın 414/2 ve 61. maddelerine uyan zorla ırza geçmeye eksik teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilerek, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK hükümleri ile lehe aleyhe kanun değerlendirmesi yapılarak lehe kanun hükümlerinin tatbiki suretiyle karar verilmesi gerekirken suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde ırza tasaddiden hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 03.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.