YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/9195
KARAR NO : 2017/4377
KARAR TARİHİ : 02.10.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, görevi yaptırmamak için direnme, kasten yaralama, mala zarar verme, hakaret
HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.
Hükmedilen ceza miktarları nazara alındığında sanık müdafiin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Müşteki ile tutanak mümzi tanıkların kovuşturma evresindeki ifadelerinin olay tutanağı ve soruşturma evresinde alınan ifadeleriyle farklılıklar göstermesi karşısında, mevcut çelişkiler giderilerek yada hangi ifadelere üstünlük tanındığı gerekçelendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ve yetersiz gerekçeyle hükümler kurulması,
Kabule göre de;
Sanığın üzerine atılı kasten yaralama ve tehdit suçlarının görevi yaptırmamak için direnme suçunun cebir unsurunu oluşturduğunun gözetilmemesi ve ayrı bir suç olduğu kabul edildiğinde dahi, kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK’nın 86/2, 86/3-e, 35. maddeleri yerine aynı Kanunun 86/1, 86/3-e, 35. maddeleri gereğince mahkûmiyet kararı verilmesi,
Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararı nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.