YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/12242
KARAR NO : 2020/3924
KARAR TARİHİ : 12.10.2020

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına bağlı yurtta kalan suça sürüklenen çocuklar … ile …’in olay günü aynı yerde kalan mağdurla odada bulundukları sırada …’in, kalçasına dokunduğu mağdurun kıyafetlerini …’le beraber çıkarıp kendileri de soyunduktan sonra cinsel organlarını mağdurun kalçasına sürtüp ayrıca sokmaya çalıştıkları ve eylemi tamamlamadan bıraktıkları mağdurun yarım saat kadar sonra tuvalete girdiğini görünce peşinden giderek tekrar cinsel organlarını kalçasına sürtüp buradan zorla götürdükleri depoda … kapıda beklerken …’in alıkoyduğu mağdurun arkasından sürtündüğü ve dosya kapsamı ile olay yerinin özelliklerine göre mağdurun vücuduna organ veya sair cisim sokmayı engelleyen aşılabilir mukavemeti dışında harici bir engel bulunmadığından, suça sürüklenen çocukların icrai hareketlerden gönüllü vazgeçtikleri kabul edilerek mevcut haliyle eylemlerin 5237 sayılı TCK’nın 36. maddesi delaletiyle aynı Kanunun 103/1, 103/3.a, 103/4, 43. maddelerinde düzenlenen zincirleme şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturacağı gözetilerek karar verilmesi yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna teşebbüsten hükümler kurulması,
Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuklar müdafisi ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,12.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.