Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2011/19248 E. 2013/3566 K. 27.02.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/19248
KARAR NO : 2013/3566
KARAR TARİHİ : 27.02.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması,rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Müşteki şirkette pazarlama elamanı olarak çalışan sanığın ,şirket yetkilisi … tarafından kendisine 14 ayar 15.347 gram altın takı pazarlama için teslim edildiği halde 12.09.2005 tarihinde bu altınların 14.597 gramını iş yerine iade ettiği, aradaki fark olan 750 gram altını iade etmediğinin iddia edildiği somut olayda;saanığın,kendisine teslim edilen altınları aynen iade ettiğini suçlamayı kabul etmediğini,dosyaya sunulan sevk irsaliyesindeki imzanın kendisine ait olmadığını beyan etmesi,tanıklar …,… ve …’ın beyanları arasında çelişki bulunması karşısında; Katılan şirketin ticari defterleri ve ilgili belgeleri ile muhasebe kayıtları getirtilmek suretiyle bilirkişi marifetiyle inceleme yaptırılarak sanığa teslim edilen ve geri alınan altın miktarının tespitine çalışılması yine teslimat belgesi altında yer alan imzanın sanığın eli ürünü olup olmadığının tespitiyle sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre;
Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş,sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.