YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/17118
KARAR NO : 2014/9581
KARAR TARİHİ : 14.05.2014

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ : Güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Sanığın, oto kiralama işi yapan şikayetçiden ücretini peşin ödemek suretiyle 5 günlüğüne araç kiraladığı, süresi dolduğunda şikayetçi ile konuşup ücretini ödemek suretiyle kira sözleşmesini sözlü olarak 1 ay uzattığı, ancak sanığın bu süre sonunda aracı iade etmediği, bu süreçte şikayetçiyi aramadığı gibi, kira ücretini de ödemeyerek aracı kullandığı, bir süre sonra aracın sanığın kardeşi tarafından şikayetçinin iş yerine getirilip teslim edildiği, bu eylemi ile sanığın güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, şikayetçi beyanı, oto kiralama sözleşmesi, görgü tespit tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre, atılı suçun yasal unsurları oluştuğundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabulunde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe

gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini ve 5275 sayılı CGTİK’nın 99. maddesi gözetildiğinde cezaların toplanması kuralına yer vermediği dikkate alınarak sanık hakkında hükmolunan her bir cezanın diğerinden bağımsız olduğu gözetilmeden TCK’nın 155. maddesi kapsamında verilen 3.000 TL ve 100 TL’nin toplanmasına karar verilerek neticeden 3.100 TL adli para cezasına hükmedilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla ”6 gün”, ”5 gün” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla ” 5 gün ” , ” 4 gün adli para cezası ibaresi ile “80 TL” ibaresinin eklenmesi, hüküm fıkrasındaki “cezaların toplanarak sanığın 3.100 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına” ilişkin kısmın çıkartılarak, yerine, “cezaların ayrı ayrı infaz edilmesine” denilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.05.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.