YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/9321
KARAR NO : 2014/2920
KARAR TARİHİ : 18.02.2014
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Beraat, mahkûmiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık … hakkında kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik bir temyiz talebi bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar …, …, … ve … hakkında kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılan incelemede;
Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;
Failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
Sanıklar … ve …’ın, katılan …’e evlenmek için kız bulduklarını söyleyerek, katılanı sanık … ve…isimli bir şahıs vasıtasıyla sanık …’nin Manisa ili Muradiye beldesindeki evine götürdükleri, burada katılan ile evlendirmek üzere isminin … olduğunu söyledikleri bir kızı gösterdikleri, kızın yanında bulunan ve temyiz incelemesi dışında olan sanık …’in kendisini kızın teyzesi olarak tanıttığı, katılan ile … isimli kızın konuşarak evlenme konusunda anlaştıkları, kızın başlık parası olarak 5.000 TL para, 6 adet bilezik yüzük ve küpe istediği, katılanın bu istekleri kabul etmesi üzerine, sanık …, …, … isimli kız ve yanlarında bulunan ve açık kimliği tespit edilemeyen yaşlı bir kadının katılanın Danaveli köyündeki evine geldikleri ve burada üç gün kadar kaldıkları, katılanın 5.000 TL ve 6 adet bileziği sanık … Emin’e verdiği, ayrıca aracılık eden sanık …’a da 350 TL verdiği, sonrasında sanık …ve yaşlı kadının evlerine gitmek üzere köyden ayrıldıkları, ertesi gün … isimli bayanın da evlilik işlemleri için nüfus cüzdanını almak üzere Manisa’ya gitmek istediğini söylemesi üzerine, katılan ile birlikte yola çıktıkları, yolda kızın teyzesi olduğunu beyan eden ve doğum yapmak üzere olduğunu söyleyen temyiz dışı sanık …’in, …’yı telefonla arayarak hastaneye çağırdığı, bunun üzerine katılan ile …’nın Manisa Kadın Doğum Hastanesi’ne gittikleri, …’nın hemen döneceğini söyleyerek hastaneye girdiği, katılanın ise dışarıda kaldığı, uzunca bir süre beklemesine rağmen …’nın dönmediği, sanıkların bu şekilde katılanı dolandırdıkları iddiasıyla yapılan yargılama sonucunda; sanıklar … ve …’in, arkadaşları ve köylüleri olan katılanın evlenmesi amacıyla yardımcı olmak istedikleri, herhangi bir menfaat temin etmedikleri, sadece kız bakmaya giden katılana eşlik ettikleri, … isimli kızı ve sanık …’yi öncesinde tanımadıkları; yine sanık …’ın, katılanı ve yanındakileri şoför olarak para karşılığında Manisa’ya götürdüğü, aldığı paranın yol ücreti olduğu, dolandırıcılık olayı ile bir ilgisinin bulunmadığı yönündeki savunmalarının aksine, mahkûmiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle verilen beraat kararlarında ve sanık …’nin, katılanı evlendireceğinden bahisle aldatıp, 5.000 TL ve 6 adet bilezik alarak haksız menfaat temin etmek suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğine yönelik kabul ve uygulamada bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılanın ve sanık …’nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 18.02.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.