YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/6046
KARAR NO : 2013/9071
KARAR TARİHİ : 16.05.2013
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala Zarar Verme, Silahla Kasten Yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
…’in 12.5.2009 tarihli duruşmada, sanık …’in kendisine karşı işlediği iddia olunan suçtan dolayı katılan sıfatını aldığı, “mala zarar verme” suçundan haklarında “mahkumiyet” kararları verilen kayınpederi … ve baldızı …’a yönelen bir temyizinin bulunmadığı, 6.7.2010 ve 21.7.2010 havale tarihli dilekçeleriyle sanıklar … ve … haklarında verilen “mahkumiyet” kararlarına yöneldiği kabul edilerek yapılan incelemede:
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Sanık …’ın, sanık …’in abisi, katılan …’nin katılan …’nın eşi, sanıklar … ve …’ın ise katılan …’nin kayınpederi ve baldızı oldukları; suç tarihinde ailevi nedenlerden dolayı aralarında çıkan tartışma neticesinde sanık …’ın elindeki nacak ile katılan …’yı, sanık …’in ise aynı nacakla katılan …’yi kasten yaraladıkları, olay yerine sonradan gelen sanıklar … ile kızı …’ın attıkları taşlarla müşteki-sanık …’ın kullandığı 38 NT 405 plakalı aracın sol yan ve ön camını kırarak zarar vermeleri eylemlerinin “silahla kasten basit yaralama” ve “mala zarar verme” suçlarını oluşturduğu iddia olunan somut olayda;
I) “Mala zarar verme” suçlarından verilen “mahkumiyet” hükümlerine yönelen sanıklar … ve …’ın temyizleri ile sanık … hakkında “katılan …’ye karşı silahla kasten basit yaralama” suçundan verilen “mahkumiyet” hükmüne yönelen sanık … ve katılan …’nin temyizleri ve sanık … hakkında “katılan …’ya karşı silahla kasten basit yaralama” suçundan verilen “mahkumiyet” hükmüne yönelen katılan …’nin temyiz itirazlarının incelenmesinde:
Sanıklar … ve … ile sanık … haklarında sırasıyla “mala zarar verme” ve “katılan …’ye karşı silahla basit yaralama” suçlarından hükmolunan cezaların miktar ve türlerine göre, 21.7.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK’nun 305/1. maddesi gereğince, karar tarihi itibariyle “kesin” nitelikte olup temyizleri mümkün olmadığından; sanık … hakkında “katılan …’ya karşı silahla kasten basit yaralama” suçundan verilen karara karşı ise, bu suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen müşteki Şinasi’nin bu suça mahsus olarak kamu davasına katılma hakkı bulunmadığı, suç ayrımı yapılmadan 12.5.2009 tarihli duruşmada verilen katılma kararı bu yönüyle hukuken geçersiz olduğundan, müştekinin anılan hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığından vaki temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
II) “Katılan …’ya karşı silahla kasten basit yaralama” suçundan verilen “mahkumiyet” kararına yönelen sanık …’ın temyiz itirazının incelenmesine gelince:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın mahkumiyetine yeter delil olmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, nacak’ın silahtan sayılıp cezada arttırım yapılmasının yerinde olmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Hükmolunan 7 ay 15 günden ibaret kısa süreli hapis cezası ertelendiği halde sanık hakkında TCK’nın 53/1, 2, 3. maddelerinin tatbikine karar verilerek aynı maddenin 4. fıkrasına aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının A-4 bendinde yer alan TCK’nın 53. maddesinin tatbikine ilişkin paragrafın hükümden çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.5.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.