YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/6320
KARAR NO : 2014/22034
KARAR TARİHİ : 24.12.2014
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
Sanığın, bindiği dolmuşta tanışıp işsiz olduğunu öğrendiği şikayetçiye kendisinin Çankaya Belediye Başkanının şoförü olduğunu belirtip Çankaya Belediyesinde kendisini işe koyabileceğini söyleyerek telefon numarasını aldığı, bir süre sonra arayarak 300 TL ile nüfus cüzdanı fotokopisi, 6 adet resim ve diploma getirmesini istediği, şikayetçinin para ve hazırladığı evrakları sanığa teslim ettiği, parayı alan sanığın ortadan kaybolduğunun anlaşıldığı olayda, eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak;
1-Hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine rağmen, adli para cezasının belirlenmesi sırasında, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeye dayanarak tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle sanığa fazla ceza tayini,
2-Hüküm fıkrasında sanığın tekerrüre esas alınan mahkeme ilamı açıkça gösterilmemiş ise de, karar gerekçesinden tekerrüre esas alındığı anlaşılan Ankara 8.Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/1334 Esas, 2009/1293 sayılı kararının dosya arasında bulunan sureti incelendiğinde, sanığın bu ilam ile 5 ay hapis ve 240 TL adli para cezası ile cezalandırıldığı, hem hapis cezası hem de para cezasına karşı temyiz yolu açık olmasına rağmen para cezası yönünden hükmün kesin olduğu kabul edilerek hükmün hukuka aykırı olarak kesinleştirildiği, bu şekilde kesinleştirilen adli para cezasının tekerrüre esas teşkil etmeyeceği, ancak sanığın sabıkasında görünen Ankara 27.Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/1095 Esas, 2009/78 Karar sayılı, 05.02.2009 kesinleşme tarihli ilamının tekerrüre esas teşkil ettiği anlaşılmasına rağmen, Ankara 8.Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/1334 Esas, 2009/1293 sayılı kararı esas alınarak sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “6 gün”, ”5 gün” ve ”100 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkarılarak yerine, sırasıyla “5 gün”, ”4 gün” ve “80 TL” adli para cezası ibarelerinin eklenmesi, yine sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin bölüm çıkartılarak yerine, “Ankara 27.Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/1095 Esas, 2009/78 Karar sayılı, 05.02.2009 kesinleşme tarihli ilamının tekerrüre esas teşkil ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK’nun 58/6 maddesi gereği sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.