Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2014/24475 E. 2015/27379 K. 24.06.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/24475
KARAR NO : 2015/27379
KARAR TARİHİ : 24.06.2015

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala zarar verme, kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Sanığın eşi ile arasında problemler olduğu ve boşanmak istediği, bu arada katılanın sanığın eşine yardımda bulunduğu, sanığın bu yüzden katılana kızgın olduğu, katılanın aracıyla gitmekte olduğu sırada sanığın fırlattığı şişenin şikayetçinin aracının arka camının kırılmasına neden olduğu ve kırılan cam parçalarından şikayetçinin yaralandığı somut olayda;
Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,
Sanığın hukuki durumunun TCK’nın 44. maddesi uyarınca farklı nevi’den fikri içtima hükümleri kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinden ve söz konusu suçlardan ağır olanın 5237 sayılı TCK’nın 151/1. maddesi uyarınca mala zarar verme suçuna ilişkin düzenleme olduğu gözetilmeden, sanık hakkında tek eylemle neden olduğu kabul edilen hem mala zarar verme hem de basit yaralama suçundan yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.