YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/6793
KARAR NO : 2010/6981
KARAR TARİHİ : 15.12.2010

Davacı … İnş.San. ve Tic.Ltd.Şti. ile davalı … arasında çıkan anlaşmazlığın çözülmesi için seçilen ….tan oluşan Hakem kurulu tarafından verilen 14.01.2010 tarihli kararın temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve dosya Mersin 1. Asliye Hukuk Hakimliğince 09.11.2010 tarih ve 2010/72-2010/140 sayılı yazı ile gönderilmiş olmakla temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
– K A R A R –

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu’nun 28.01.1994 gün 1993/4 Esas 1994/1 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında taraflar tahkim sözleşmesi veya şartında hakemlerin uyuşmazlığı maddi hukuk kurallarına göre çözümlemelerini öngördükleri takdirde buna aykırı karar verilmesinin temyiz nedeni oluşturacağı kabul edilmiştir. Taraflar arasındaki sözleşmede uyuşmazlığın Türkiye Cumhuriyetinde yürürlükte bulunan yasal düzenlemelere göre çözümlenmesi kabul edilmiştir. Bu nedenle temyiz konusu karar HUMK’nın 533. maddesinde sayılan nedenlerle, yasa ve sözleşme hükümlerine aykırılıklar halinde de bozulabileceğinden dosyanın ve temyiz nedenlerinin bu doğrultuda incelenmesi gerekli görülmüştür.
1-Dosyadaki bilgilere, toplanan delillere, sözleşme ve yasa hükümlerine göre hakemlerce yapılan yargılama sonucu verilen kararda aşağıdaki bendin kapsamı dışında bir isabetsizlik bulunmadığından davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Hakemlerce davanın reddedilmesi de dikkate alınarak davacı yüklenici şirketten 17,15 lira maktu harç alınmasına karar verilmiştir. Harçlar Kanunu’nun 3. maddesinin 1. fıkrası uyarınca “hakem kararlarının infazı lazım geldiğine dair mahkeme başkanı veya hakim tarafından verilen şerhlerden hakem kararının mahiyetine göre karar ve ilâm harcı alınır.” Bu durumda hakem kararlarında karar ve ilâm harcına hükmedilmesi yasal olarak mümkün değildir. Hakemlerce bu husus dikkate alınmadan davacı yükleniciden harç tahsiline karar verilmesi doğru olmamıştır. Kararın bu nedenle bozulması gerekirse de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK’nın 438/VII. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı yüklenicinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca hakem kararının hüküm fıkrasının üçüncü bendindeki “Dava değeri belirtilmediğinden harcın dava tarihi esas alınarak maktu olarak 17,15 TL olarak alınmasına” cümlesinin karardan çıkartılmasına, kararın değiştirilmiş bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.