YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/3425
KARAR NO : 2019/1521
KARAR TARİHİ : 03.04.2019

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davacı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat… ile davalı vekili Avukat … geldi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

– K A R A R –

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacağın avans faiziyle birlikte tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüyle hüküm altına alınan asıl alacağın 13.01.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline dair verilen hükmün, taraf vekillerince yasal süresi içinde temyiz olunmuştur.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı iş sahibinin tüm, davacı yüklenicinin aşağıdaki bendin dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2-Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup davacı şirket yüklenici, davalı iş sahibidir. Davacı vekili dava dilekçesinde, ödenmediğini ileri sürdüğü iş bedeli alacağına temerrüt tarihinden itibaren avans faizi uygulanmasını talep etmiştir. Davacı tacir ve sözleşme konusu iş ticari işletmesiyle ilgili olduğundan 3095 sayılı Yasa’nın 2/2. maddesi gereğince davacı alacağına temerrüt tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi uygulanmasını isteyebilir. Bu nedenle mahkemece kabul edilen alacağın yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesi doğru olmamıştır. Hükmün bu nedenle bozulması gerekmekte ise de düşülen bu hatanın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nın 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hüküm fıkrasının 3. fıkrasındaki “yasal faiz” kelimelerinin karardan çıkarılarak
yerlerine “avans faizi” kelimelerinin yazılmasına, hükmün değiştirilmiş bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 2.037,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak Yargıtay’daki duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 5766 sayılı Kanun’un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 154,30 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 4.087,60 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 03.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.