YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/24211
KARAR NO : 2017/15912
KARAR TARİHİ : 13.12.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanık hakkında hırsızlık suçundan dava açıldığı, mahkemenin hırsızlık suçunun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle beraatine, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan ise hükümlülüğüne karar verdiği, sanık hakkında iki suçu kapsayacak ve kesin hüküm oluşturacak şekilde ayrıca hırsızlık suçundan beraat kararı verilmesi suretiyle hükümde karışıklığa neden olunması,
2-Dairemizce benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.06.2014 tarih, 2013/13-203 Esas ve 2014/308 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, suça konu cep telefonlarının çalındığının farkedildiği gün olan 30.08.2010 tarihinde sanık tarafından bu telefonların tanık …’a satılmış olması, sanığın aşamalarda çelişkili ifadeler verdiği ancak yargılamada tanığa sattığını kabul edip, bu suça konu cep telefonlarını satın aldığı kişi ya da yere ilişkin bir bilgi vermediği ve satın aldığına ilişkin bir faturada sunmadığının anlaşılması karşısında;suç vasfının tayininde hataya düşülerek sanığın eyleminin hırsızlık suçunu oluşturmasına rağmen, yazılı şekilde 5237 sayılı TCK’nın 165. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alnması veya kabul edilmesi suçundan karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’nun temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, sanık hakkında 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 13.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.