Yargıtay Kararı 17. Ceza Dairesi 2019/2743 E. 2019/12246 K. 10.10.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/2743
KARAR NO : 2019/12246
KARAR TARİHİ : 10.10.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık … hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Müştekiye ait araç terk halde kolluk tarafından bulunduktan sonra araç içerisinde bulunan pet şişe üzerinden alınan parmak izlerinin sanık …’e ait olması nedeniyle adı geçenin müsnet suçu işlediği iddia ve kabul olunan olayda, sanığın aşamalarda araca bindiğini kabul etmekle birlikte, olay günü suça konu aracı yanında arkadaşları … ve … bulunduğu sırada … isimli şahsın getirdiğini, bir müddet gezdikten sonra yakıtının bitmesi nedeniyle aracı bulunduğu yere terk ettiklerini, …’nın bilahare yan sokaktan başka bir aracı düz kontak yaparak çaldığını, ikinci olay sebebiyle de tutuklu kaldığını beyan etmesi, bilgi sahibi olarak beyanı alınan … isimli şahsın soruşturma aşamasında alınan savunmasında ismi geçen … isimli bir şahsı tanıdığını beyan etmesine rağmen kovuşturma aşamasındaki savunmasında … isimli bir şahsı tanımadığını ifade ederek çelişkili beyanlarda bulunduğunun anlaşılması, ayrıca soruşturma aşamasında savcılık tarafından tanık olarak dinlenip kovuşturma aşamasında beyanına başvurulmayan diğer olay tanığı …’un sanığın savunmalarını doğrular anlatımları olduğu gibi … isimli şahsında… kimlik numaralı gerçek bir kişi olduğu tespit edildiği halde beyanına başvurulmadığının anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi amacıyla öncelikle … kimlik numaralı … isimli şahsın olaya ilişkin beyanının tespiti ile savunmayı inkarı halinde tanık …’ın yukarıda bahsi geçen çelişkili anlatımları kendisine hatırlatılarak, … ve sanık ile olay tanıkları … ve …’un hep birlikte yüzleştirilmeleri, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ve yeterli olmayan gerekçeyle mahkumiyet hükmü kurulması,
Kabule göre de;
2-Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararları kapsamında hak yoksunluklarına ilişkin hükümlerin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’in temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.