YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2007/404
KARAR NO : 2007/476
KARAR TARİHİ : 19.02.2007
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
BİRLEŞTİRİLEN DAVA MAHKEMESİ :Beypazarı Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı … ile davalılar birleştirilen davanın davacısı … ve … Özkan vekil tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili davalılardan …’a ait … ‘ın sevk ve idaresindeki … plakalı aracıyla müvekkiline ait … plakalı aracına çarptığını belirterek 2.500.00.YTL’sı hasar tazminatının olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini birleştirilen davanın reddini istemiş, 8.12.2005 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 3.300.00.YTL’sına yükseltmiştir.
Davalılar ve birleştirilen davanın davacısı vekili kusur orarınını kabul etmediklerini zamanaşımı süresi dolduktan sonra ıslah talep edilemiyeceğini, müvekkili …’ın aracındaki 415.00.YTL’sı hasar bedelenin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı … ile sürücü …’dan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.
Davalı … keşifteki beyanıyla kusursuz olduğunu savunmuştur.
Mahkemece iddia, savunma toplanan deliller benimsenen bilirkişi raporu gereğince davacının davasının kısmen kabulü ile 1.875.00.YTL’sı tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılar … ve … Özkan’dan müteselsilen tahsiline, ıslah edilen kısma ilişkin talebin zamanaşımı nedeniyle reddine, birleştirilen davanın kısmen kabulü ile 92.75.YTL’sı tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılar Cevdet ve Selçuk’tan müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacı … ile davalılar birleştirilen davanın davacısı … ve … vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-21.7.2004 tarih 25529 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve aynı tarihte yürürlüğe giren 5219 sayılı kanun ile yapılan değişiklik sonucu HUMK.nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.000.00.YTL’sına çıkarılmıştır.
Birleştirilen dava yönünden temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir.kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahalli mahkemesince bir karar verilebileceği gibi 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.
Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ve davalılar vekilinin birleştirilen dava yönünden vekalet ücretine ilişkin temyiz istemlerinin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle reddi gerekmiştir.
2-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve birleştirilen dava yönünden de esasa ilişkin hüküm kurulmasına göre davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
3-Dosya kapsamından davacı ve sürücü …’un trafik kazasında eski TCK.nun 459/2 maddesine mümas yaralanmaları nedeniyle davanın TCK.nun 102/4 maddesinde öngörülen 5 yıllık zamanaşımına tabi olması gerekir. O halde davacının ıslah talebinin değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi isabetli görülmemiştir.
4-Kabule göre de;Asıl davada kabul ve red oranına göre yapılan yargılama giderlerinin hüküm altına alınmaması doğru olmadığı gibi, tazminat miktarının önce kusur oranına göre indirilmesi daha sonra sigorta şirketi tarafından yapılan ödeminin mahsubu gerekirken bu kuralın aksine uygulama yapılmasıda doğru değildir.
SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin tüm davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine (3) ve (4) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle usul ve kanuna uygun bulunmayan hükmün davacı yararına BOZULMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 89.05.YTL kalan omana harcın davalılar … ve …’tan alınmasına ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı …’e verilmesine 19.2.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.