Yargıtay Kararı 17. Hukuk Dairesi 2010/9148 E. 2011/12113 K. 12.12.2011 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/9148
KARAR NO : 2011/12113
KARAR TARİHİ : 12.12.2011

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete trafik sigortalı araç ile davalıların malik ve sürücüsü oldukları aracın karıştığı trafik kazası sonucu, sigortalı araçta yolcu olarak bulunan …’ın vefat ettiğini, mirasçılarına toplam 18.000.00 TL ödeme yaptıklarını, ceza mahkemesindeki yargılama sırasında alınan bilirkişi raporuna göre, davalı sürücünün 5/8 oranında, sigortalı araç sürücüsünün ise 3/8 oranında kusurlu olduğunu belirterek davalıların 5/8 kusur oranına isabet eden 11.250.00 TL’nın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalılar vekili, müvekkillerince ve araçlarının trafik sigortasınca mirasçılara ödeme yapıldığını, davacının rücu hakkının olmadığını, davacının sigortalısı hakkında mirasçıların açtığı davanın feragatle neticelendiğini, müvekkilleri aracındaki hasar bedelinin takas ve mahsubunu istediklerini bildirerek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, Yargıtay 11. H.D.’nin 04.06.2009 tarih, 2009/2875 – 6827 Esas ve Karar sayılı bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonunda, kazada ölen … mirasçılarının trafik sigortası poliçesi kapsamında isteyebilecekleri toplam maddi tazminat tutarı 62.917.80 TL
olup, davacıya sigortalı araç sürücüsünün 3/8 kusur oranına isabet eden 23.594.17 TL’nın, kaza tarihindeki kişi başına ölüm 18.000.00 TL’lık azami teminat limitinin üzerinde kaldığı, bu nedenle davacının davalılardan talepte bulunamayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.
1- Mahkemenin, davanın kabulüne dair ilk kararı, davalılar vekilinin temyizi üzerine, karar düzeltme aşamasında Yargıtay 11. H.D.’nin 04.06.2009 tarih, 2009/2875 – 6827 Esas ve Karar sayılı ilâmı ile bozulmuş; davacı vekilinin karar düzeltme talebi, mahkemece, 20.10.2009 tarihli ek karar ile reddedilmiştir. Ancak, davacı vekili ilk kararı temyiz etmediğinden, Yargıtay 11. H.D.’nin aleyhe olan bozma ilâmına karşı karar düzeltme yoluna başvurma hakkının bulunduğu anlaşılmakla, 20.10.2009 tarihli ek karar ortadan kaldırılarak, karar düzeltme itirazlarının incelenmesine geçildi.
Dosyadaki yazılara, Yargıtay ilâmında belirtilen gerektirici sebeplere göre, 6100 sayılı HMK.’nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle, 1086 sayılı HUMK.’nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Dava, trafik sigorta poliçesine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkindir.
Yargıtay 11. H.D.’nin bozma ilâmında; “Mahkemece, dava konusu olay nedeniyle … mirasçılarının zorunlu trafik sigorta poliçesi kapsamında isteyebileceği toplam maddi tazminat tutarı belirlenerek, bulunacak bu rakamın davacı tarafın sigortalısına ait araç sürücüsünün 3/8 kusur oranına isabet eden miktarının, davacı şirketin poliçe limiti olan 18.000.00 TL’ndan düşük olması halinde, aradaki farkın davacı tarafından davalılardan istenebileceği, ancak 3/8 kusur oranına isabet eden maddi tazminatın 18.000.00 TL olması veya bu limiti aşması halinde, davacı … şirketinin davalı taraftan bir talepte bulunamayacağı gözetilerek, buna göre bir karar verilmesi gerekirken, bu konuda bir araştırma yapılmadan, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.” denilmiştir.
Bu durumda mahkemece, davacı … şirketinin ödeme yaptığı 03.09.2002 tarihi itibariyle yürürlükte bulunan asgari ücret esas alınarak, hak sahiplerine ödenmesi gereken toplam maddi tazminat miktarının belirlenmesi ve sonucuna
göre karar verilmesi gerekirken, 2010 yılına ait asgari ücret üzerinden hesaplama yapan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 12.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.