YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2005/11853
KARAR NO : 2006/4460
KARAR TARİHİ : 25.04.2006
Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi
Tarih : 9.6.2005
Nosu : 185-275
Taraflar arasındaki tavzih davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı tavzih isteminin ve temyiz isteminin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Tavzih talebinde bulunan vekili, mahkemenin 2001/185 Esas, 2003/275 sayılı ilamı ile davacıların müvekkili fona 11.927.594.839.-TL. borçlu olduklarının tesbitine karar verildiğini, kararın taraflara tebliği ile kesinleştiğini, icra takibinde 14.000.000.000.-TL. talep ettiklerini, reddedilen kısım üzerinde davacılar vekili için ücreti vekalet takdir edilmesi gerekirken, kesinleşmiş ilamla davacıların müvekkiline borçlu olduğu miktar üzerinden hesaplandığını belirterek, yapılan maddi hatanın düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, 20.5.2003 tarihli kararda kabul ve red oranları dikkate alınarak hesaplamanın yapıldığı, bu şekilde verilen kararın taraflara tebliği ile kesinleştiği, herhangi bir maddi hatanın söz konusu olmadığı gerekçesiyle tavzih talebinin reddine karar verilmiş, karar tavzih isteyen vekilince temyiz edilmiştir.
Mahkemece, temyiz isteminde bulunan vekilin yasal süresi içerisinde yapılmayan temyiz isteminin reddine karar verilmiş, karar TMSF vekilince temyiz edilmiştir.
Mahkemenin tavzih talebinin reddine ilişkin 9.6.2005 tarihli kararı tavzih talebinde bulunan davalı vekiline 13.10.20005 tarihinde tebliğ edilmiş, bu karara karşı anılan vekil HUMK.nun 432.maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçtikten sonra 8.11.2005 tarihinde temyiz talebinde bulunmuştur.
Mahkemece, yasal süresi içerisinde yapılmayan temyiz istemi 8.11.2005 tarihli karar ile reddedilmiş, keza bu kararda davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Mahkemece 15 günlük yasal süreden sonra yapılan temyiz isteminin reddine ilişkin 8.11.2005 günlü kararda usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından anılan kararın ONANMASINA, 25.4.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.