Yargıtay Kararı 19. Hukuk Dairesi 2010/2966 E. 2010/5845 K. 11.05.2010 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/2966
KARAR NO : 2010/5845
KARAR TARİHİ : 11.05.2010

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Davacı vekili, davalı tarafından motorin alım faturalarına dayalı olarak, müvekkili aleyhine takibe başlandığını ileri sürerek, müvekkilinin borçlu olmadığının tespiti ile takibin iptaline karar verilmesini ve %40 tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, İİK.nun 72.maddesinde öngörülen 1 yıllık zamanaşımı süresi içinde dava açılmadığını, müvekkilinin kendine ait …Petrol.Ltd.Şti.üzerinden davacıya ait 34 ENK 21 plakalı otobüsün ihtiyacı olan mazotu davacıya satmak suretiyle ticari ilişkisi olduğunu, davacıya faturalarda belirtilen tarihlerde ve miktarlarda mazot sattığını ve davacının ödemediğini belirterek, davanın reddini istemiş ve %40 tazminat talebinde bulunmuştur.
Mahkemece, ispat yükünün davalıda olduğu, davalının motorini davacıya verdiğine dair delil sunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davacı borçlunun Batman İcra Müdürlüğünün 2004/4626 sayılı dosyasında borçlu olmadığının tespitine, davalının, davacının borçlu olmadığını bilebilecek durumda olup, haksız ve kötüniyetli olarak takip işlemi başlattığından takip konusu alacak miktarı üzerinden hesaplanan 3.043.6.-YTL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Davalı cevap dilekçesinde, yemin deliline de dayanmıştır. Bu durumda davalının davacıya karşı yemin teklif etme hakkını kullanıp kullanmayacağı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bu yönün düşünülmemesi doğru görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin öteki temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte belirtilen sebeplerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 11.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.