YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/8701
KARAR NO : 2011/4142
KARAR TARİHİ : 30.03.2011
Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 14.07.2003 tarihli bayilik sözleşmesi bulunduğunu, davalıdan aldığı kimyasal gübreleri dava dışı müşterilerine satan müvekkilinin kimyasal gübrelerin ayıplı olmasından dolayı müşterilerine 300.000 YTL ödemek zorunda kaldığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 20.000 YTL maddi, 40.000 YTL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, taraflar arasındaki bayilik sözleşmesinin 19. maddesine göre yetkili mahkemenin Adana Mahkemeleri olduğunu ileri sürerek yetki itirazında bulunmuş, esasa cevabında ise müvekkilinin davacıya sattığı kimyasal gübrelerin ayıplı olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davalının davacıya ayıplı gübre sattığı, davacının davalıdan aldığı 95.00 kg kimyasal gübreye karşılık toplam 33.694,90 YTL ödediği ancak davacının talebiyle bağlı kalınarak 20.000 YTL maddi tazminat talebinin kabulü gerektiği, dava dışı müşterilerin ayıplı gübre satışı nedeniyle açtıkları davalardan dolayı davacının itibarının zedelendiği, davacının bu nedenle manevi zararının oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 20.000YTL maddi , 10.000,00 YTL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Uyuşmazlık bayilik sözleşmesine aykırılıktan kaynaklanan tazminat davasıdır. Davalının iş yeri (muamele merkezi) Adana’da bulunmakta ve taraflar arasında imzalanan bayilik sözleşmesinin 19.maddesinde “İş bu sözleşmenin uygulanmasından doğan bütün ihtilafların hallinde Adana Mahkemeleri ve İcra Daireleri yetkilidir.” denilmektedir. Bu durumda süresi içerisinde yetki itirazında bulunan davalı tarafın bu itirazının HUMK’nun 9 ve 22. maddeleri de dikkate alınarak kabulü gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına 30.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.