Yargıtay Kararı 19. Hukuk Dairesi 2011/3705 E. 2011/14542 K. 23.11.2011 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/3705
KARAR NO : 2011/14542
KARAR TARİHİ : 23.11.2011

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi
Tarih : 26.11.2010

İhbar Olunan :Türkiye Cumhuriyeti Başbakanlık Hazine Müşteşarlığı vek.Av….
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Davacı vekili; müvekkilinin turizm işletme belgesine sahip olduğunu, 2634 sayılı Kanun’un 16. maddesi uyarınca uzun yıllar elektrik tüketimi yönünden sanayi tarifesi uygulandığını, Nisan 2004 tarihinden itibaren ise davalının ticarethane tarifesini esas aldığını belirterek fazla tahakkuk ettirilen 118.221,90 TL.’nin değişen oranda avans faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesi ile 130.183,83 TL ana para, 16.160,54 TL. İşlemiş faiz talep etmiştir.
Davalı … vekili, davanın husumetten reddini istemiştir.
Davalı … vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; davalı kurumun özelleştirilmesinin turizmi teşvik belgeli kuruluşlara indirimli tarife uygulanmasını öngören 2634 sayılı Yasanın 16. maddesini açıklayan 12.04.2002 tarihli 2002/4100 sayılı Bakanlar Kurulu kararının uygulanabilirliğini engellemediği, bilirkişi raporunda belirtilen miktarda fazla tahsilatın davalı …’tan tahsili gerektiği, davalı …’ın ayrı tüzel kişiliği bulunduğu, diğer davalının tahakkukları yaptığı gerekçesiyle, davalı …’a yönelik davanın husumetten reddine, davalı …’a yönelik davanın kabulü ile 130.183,83 TL asıl alacak, 10.160,57 TL. Işlemiş faiz olmak üzere toplam 140.344,37 TL’nin dava tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi ile …’tan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı … vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyada mevcut …ait Turizm İşletme Belgesinden bu belgenin 18.03.2008 tarihi itibarıyla geçerliliğini sürdürdüğü kaydının bulunduğu anlaşılmaktadır. Dava konusu faturaların tarihi ise 25.12.2008 – 07.09.2009 dönemini kapsamaktadır.
Hal böyle olunca, anılan turizm işletme belgesinin, fatura tarihlerinde davalı kuruma ibraz edilip edilmediği, bu tarihler arasında geçerliliğini koruyup korumadığı, keza davacı yanın belirtilen bu sürede bu belgeyi davalı kuruma ibraz edip etmediği hususları üzerinde durulup sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu yönler araştırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 23.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.