YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/23218
KARAR NO : 2014/11665
KARAR TARİHİ : 02.05.2014
Tebliğname No : 2 – 2012/173266
MAHKEMESİ : Eskişehir 1. Çocuk Mahkemesi
TARİHİ : 23/05/2012
NUMARASI: 2011/146 (E) ve 2012/468 (K)
SUÇ : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını bozma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Şikayetçinin 27.11.2010 günü saat 11.00’da işyerini kilitleyip ayrıldığını, ertesi gün 18.00’da işyerine geldiğinde, işyeri güvenlik görevlilerinin lokantanın camının açık olduğunu, önceki gece 21.15’te idari binaya hırsız girdiğini söylemeleri üzerine olayı öğrendiğini beyan etmesi, suça sürüklenen çocuğun iddianamede anlatılan olayın doğru olduğunu kabul etmekle beraber suçu işlediği saat dilimini açıkça ifade etmemesi karşısında, şikayetçinin beyanında bahsi geçen güvenlik görevlileri dinlenerek ve suça sürüklenen çocuktan da atılı eylemleri gerçekleştirdiği saat sorularak sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile ve suçun 5237 sayılı TCK.nun 6/e maddesinde tanımlanan gece sayılan zaman diliminde işlendiğine ilişkin kanıtlar da karar yerinde gösterilip tartışılmadan hırsızlık suçunda anılan yasanın 143. maddesi uyarınca artırım yapılması, işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulurken ise, aynı Yasanın 116. maddesinin 4. fıkrasının uygulanması suretiyle fazla cezalara hükmedilmesi,
2- Suça sürüklenen çocuğun 02.04.2012 tarihli duruşmada çaldığı 5,00 TL yi iade etmediğini, fakat talep edilmesi halinde ödeyeceğini, pişman olduğunu belirtmesi ve şikayetçinin 11.07.2011 tarihli duruşmada, işyerinden 5,00 TL para çalındığını ve herhangi bir maddi zarar talebinin olmadığını beyan etmesi karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK.nun 168/3- 2. cümlesinin uygulama koşullarının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 02/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.