YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/7389
KARAR NO : 2014/2251
KARAR TARİHİ : 30.01.2014
Tebliğname No : 2 – 2012/72466
MAHKEMESİ : Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 29/12/2011
NUMARAS I : 2011/304 (E) ve 2011/902 (K)
SUÇ : Hırsızlık
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Katılana ait cep telefonu üzerinde bulunan eşi Sevgi .. adına kayıtlı 0538 286 67 52 numaralı hat ile birlikte 06.06.2009 günü çalındıktan sonra 08.06.2009 tarihinde sanığın oğlu O.. A.. adına kayıtlı 0536 540 85 75 numaralı hat ile kullanıldığı, sonraki günlerde kullanıldığına dair bir kayıt bulunmadığı ancak 20.06.2009 tarihinden itibaren tekrar sanığın oğlu Okan adına kayıtlı hat ile kullanılmaya başlandığı olayda, atılı suçu kabul etmeyen sanık, cep telefonunu tanık Y.. E..’den satın aldığını ve satın aldığı sırada Yüksel .. Özay …Yakup .. ve Hayrettin ..’in de hazır bulunduğunu savunmuştur. Tanık Y.. E.. ise kendisinin sanığa sattığı telefonun suça konu telefon olmadığını ve satış işleminin suçun işlenmesinden çok sonra 2009 yılı Kasım ya da Aralık ayında meydana geldiğini söylemiştir. Telekomünikasyon İletişim Başkanlığı’nın 27.10.2011 tarihli yazısı ekinde gönderilen CD’nın incelenmesinde ise telefonun çalındığı 06.06.2009 tarihinden sanığın oğlu O.. A.. adına kayıtlı hat ile kullanıldığı 08.06.2009 tarihine kadar üzerinde bulunan Sevgi .. adına kayıtlı hat ile Halil İbrahim .. adına kayıtlı 05316606983 numaralı telefona bir çok kez mesaj gönderildiği ve arandığı anlaşılmakla; öncelikli Halil İbrahim .. tanık olarak dinlenerek; katılana ait telefonun çalınmasından hemen sonra üzerinde bulunan Sevgi ..’e ait hat ile kendisine çok sık mesaj çeken ve arayan kişinin kim olduğu sorularak, gerekirse tanık Y.. E.. ile sanık arasındaki satış sırasında hazır bulundukları belirtilen Yüksel .., Özay .., Yakup.. ve Hayrettin .. de dinlenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
2- Sanığın 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b, c, d, e bentlerinde sayılan hakları kullanmaktan mahkûm olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 30/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.