YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/22738
KARAR NO : 2016/6629
KARAR TARİHİ : 07.04.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık …, diğer sanıklar … ve …’nın müştekinin ikametine girip hırsızlık yaptıkları sırada dışarıda gözcü olarak aracın içerisinde beklediğinin anlaşılması karşısında, sanık …’in diğer sanıklar … ile fikir ve eylem birliği içinde, asli fail olarak hırsızlık suçunu işlediği anlaşıldığından, sanık …’in TCK’nın 37. maddesi kapsamında cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde aynı Kanun’un 39. maddesinin uygulama yapılması; konut dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi nedeniyle, sanıklar … hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken TCK’nın 119/1-c maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; sanık … hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken, cezadan indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplerden olan etkin pişmanlık hükümlerine ilişkin TCK’nın 168. maddesinin, iştirak hükümlerine ilişkin aynı Kanun’un 39. maddesinden önce uygulanması suretiyle TCK’nın 61/5. maddesine aykırı davranılması, sonuç ceza miktarını değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamış; sanıklar … ve … hakkında, işlediği suçun kanunî tanımına uyan TCK’nın 116/1 maddesinin uygulandığı halde, hüküm fıkrasında temel cezaya ilişkin uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi, mahallinde düzeltilebilir bir yazım hatası olarak kabul edilmiş; sanık … hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan da dava açıldığı halde, bu suçtan hüküm kurulmamış ise de; zamanaşımı süresi içinde karar verilmesi olanaklı görülmüş; TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 07/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.