Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2014/8927 E. 2015/11139 K. 28.05.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/8927
KARAR NO : 2015/11139
KARAR TARİHİ : 28.05.2015

Tebliğname No : 2 – 2013/21868
MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 21. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 30/10/2012
NUMARASI : 2009/752 (E) ve 2012/1363 (K)
SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
I-Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın suç tarihinde yaşının küçük olması sebebiyle hakkında ayrı yargılama yapılan Ü.. V.. ile birlikte müştekiye ait işyerine kapı kilidini kırmak suretiyle girerek işyerinden tornavida, keski aletlerini çalıp, işyerinde bulunan 2 adet elmayı yiyip, H.. K.. isimli kişiye ait olan aracın anahtarını da çaldıktan sonra aracın başında kolluk görevlilerince yakalanmaları şeklinde gerçekleşen eylemde, sanığın suça konu aracın anahtarının işyeri sahibi müşteki T.. D.. dışında suça başka bir kişiye ait olduğunu bildiği kabul edilemeyeceğinden, her iki müştekiye karşı işlenen eylemlerin bütün halinde tek bir suç olarak değerlendirilmesinin gerektiği, sanık hakkında H.. K..’a ait aracın anahtarının çalınması ve aracın başında kolluk görevlileri tarafından yakalanması olayı ile ilgili 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d ve 35. maddelerinden cezalandırılması istemiyle ayrıca açılan kamu davasında sanığın 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanığın eyleminin bütün halinde 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d, 35. maddeleri kapsamında değerlendirilmesi gerektiği nazara alınarak, kesinleşen dosyada verilen ceza dışında ayrıca bir mahkumiyet kararı verilemeyeceği nazara alınmadan, yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 28/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.