Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2016/12758 E. 2018/15170 K. 11.12.2018 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/12758
KARAR NO : 2018/15170
KARAR TARİHİ : 11.12.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
I-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
II-Sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;
Müştekinin konutundan bir adet buzdolabı, bir adet televizyon, 3 adet kullanılmamış battaniye, 1 adet çocuk arabasının çalındığı, hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen …’da çalınan bir adet buzdolabının bulunduğu, …’nın aşamalarda alınan savunmalarında sanıklardan …’ın suça konu eşyayı kendisine 150 TL’ye sattığını beyan ettiği, müştekinin 14/05/2012 tarihinde talimatla alınan beyanında zararının giderildiğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 26.03.2013 gün ve 2012/6-1232 esas – 2013/106 karar sayılı kararında da açıklandığı üzere; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 763. maddesi uyarınca suça konu eşyayı bir üçüncü kişiye satmak suretiyle zilyetliği devreden sanığın artık eşya üzerinde tasarruf yetkisi kalmadığından, üzerinde tasarruf yetkisi bulunmayan eşyayı sattığı yeri göstermesi sonucu eşyanın satın alınan kişiden alınarak mağdura iadesinin 168. madde anlamında sanık tarafından gerçekleştirilmiş bir iade veya tazmin olarak kabulünün mümkün olmadığı da gözetildiğinde zararın hangi aşamada giderildiği belirlenip hırsızlık suçu yönünden gerçekleşen kısmi iadeye rızası bulunup bulunmadığı müştekiden sorularak sonucuna göre 5237 sayılı TCK’nın 168/1 veya 168/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 11/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.