YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/12308
KARAR NO : 2021/12857
KARAR TARİHİ : 23.06.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, kamu malına zarar verme, 6136 sayılı Yasaya muhalefet
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
A- Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik şikayetçi Kurum vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanığın üzerine atılı görevi yaptırmamak için direnme, 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından doğrudan zarar görmeyen şikayetçi Emniyet Genel Müdürlüğü vekilinin davaya katılma ve hükmü temyiz hakkı bulunmadığı anlaşılmakla; şikayetçi Kurum vekilinin temyiz isteminin CMUK’nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,
B- Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme, 6136 sayılı Yasaya muhalefet ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın, kamu malına zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik ise şikayetçi Kurum vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Görevi yaptırmamak için direnme ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçları yönünden, sanık hakkında adli sicil kaydına göre Ortaca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.06.2011 tarihli ve 2010/470 E., 2011/449 K. sayılı ilamında TCK’nın 58. maddesinin uygulanmış olması nedeniyle sanığın ikinci kez mükerrir sayılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
1- Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olarak;
Sanığın adli sicil kaydında bulunan tekerrüre esas ilamlardan, en ağırı olan Dalaman Asliye Ceza Mahkemesinin 25.03.2009 tarih, 2009/3 E. ve 2009/71 K. sayılı kararının tekerrüre esas alınması gerekirken, Ortaca Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.03.2013 tarih, 2012/471 E. ve 2013/198 K. sayılı kararının tekerrüre esas alınması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında Dalaman Asliye Ceza Mahkemesinin 25.03.2009 tarih, 2009/3 E. ve 2009/71 K. sayılı kararının tekerrüre esas alınması, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, Ortaca Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.03.2013 tarih, 2012/471 E. ve 2013/198 K. sayılı kararına konu 3.000,00 TL adli para cezasının esas alınarak belirlenmesine karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2- Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olarak;
TCK’nın 58. maddesinin 3. fıkrasında tekerrür halinde sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ile adli para cezası öngörülmüşse hapis cezasına hükmolunacağının belirtildiği, ancak TCK’nın 152/1-a maddesinde doğrudan hapis cezasının öngörüldüğünün anlaşılması karşısında; tebliğnamenin bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, Ancak;
a- 5237 sayılı TCK’nın 265/1. maddesinde tanımlanan görevi yaptırmamak için direnme suçu için yasada öngörülen hapis cezasının alt sınırı, 6 ay olduğu halde; kısa karar ve gerekçeli kararın hüküm kısmında sanık hakkında temel cezanın alt sınırdan belirlendiğinin belirtilmesine rağmen temel cezanın 8 ay olarak belirlenmesi suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturulması,
b- Görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden, sanığın adli sicil kaydında bulunan tekerrüre esas ilamlardan, en ağırı olan Dalaman Asliye Ceza Mahkemesinin 25.03.2009 tarih, 2009/3 E. ve 2009/71 K. sayılı kararının tekerrüre esas alınması gerekirken, Ortaca Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.03.2013 tarih, 2012/471 E. ve 2013/198 K. sayılı kararının tekerrüre esas alınması,
c- Duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmeyen kamu malına zarar verme suçundan zarar gören …’na gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından şikayetçi kurumun 5271 sayılı CMUK.nun 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Şikayetçi Kurumun davadan haberdar edilip delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla hüküm kurulması suretiyle CMK.nun 233/1 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve Emniyet Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan kamu malına zarar verme suçu yönünden sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden kurulacak hükümde tekerrüre ilişkin kısım yönünden 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 23/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.