Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2023/22197 E. 2023/5892 K. 24.10.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/22197
KARAR NO : 2023/5892
KARAR TARİHİ : 24.10.2023

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/852 E., 2023/1731 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Sanık … Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 01.06.2023 tarihli ve 2023/852 Esas, 2023/1731 Karar sayılı kararının sanık … tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Sanık hakkında, Antalya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2023 tarihli ve 2022/800 Esas, 2023/40
Karar sayılı kararı ile iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/4, 119/1-c, 43, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca kurulan 2 yıl 1 ay hapis cezası ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık …’ın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,
Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.12.2022 tarihli ve 2022/29013 Esas No.lu iddianamesi ile sanık … hakkında olay günü saat 23.15 sıralarında yanında … isimli arkadaşı ile birlikte katılana ait Kebapçı … isimli işyerine geldikleri, sanık … gözcülük yaparken sanık …’ın iş yeri müşteri kapısından içeri girdiği ve yazar kasayı içerisinde bulunan 100,00 TL civarındaki bozuk para ile çalması, sabah saat 06.36 sıralarında tekrar aynı işyerine gelerek ve aynı kapıdan içeri girerek, zemin katta bulunan ve müşterilerin siparişi için işyerinde kullanılan 2.500,00 TL değerindeki Samsung A21 S marka cep telefonunu,Tibboxta bulunan 300,00 TL civarındaki paraları, yine 2.500,00 TL değerindeki sipariş monitörünü, iş yerinin asma katında bulunan Asus marka bilgisayar monitörünü çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 143, 43, 53/1 ve 58. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi;
Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.12.2022 tarihli ve 2022/29261 Esas No.lu birleştirme talepli iddianamesi ile de sanık … hakkında olay günü saat 23.15 sıralarında katılana ait işyerinden gerçekleştirilen hırsızlık eyleminde sanık … ile birlikte hareket ettiği ve gözcülük yapmak suretiyle suça iştirak ettiği gerekçesi ile hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 143, 53/1 ve 58. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davaları açılmıştır.
2. Antalya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2023 tarihli ve 2022/800 Esas, 2023/40 Karar sayılı kararı ile sanık … hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 143/1, 43 ve 62. maddeleri uyarınca 7 yıl 9 ay 22 … hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık … hakkında da hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 143/1 ve 62. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, her iki sanık hakkında aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve aynı Kanun’un 58. maddesi gereği cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 01.06.2023 tarihli ve 2023/852 Esas, 2023/1731 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık … ve sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık …’ın temyiz istemi, katılanın şikâyetini geri çekmesi dikkate alınmadan haksız bir değerlendirme yapıldığına, aleyhine olan hükmün ve tutukluluk hâlinin kaldırılmasını talep ettiğine,
Sanık … müdafiinin temyiz istemi, hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik olup, müvekkili sanığın samimi şekilde ikrarda bulunduğuna, olay anında uyuşturucu etkisinde olduğunu, suç işleme kastı ile hareket etmediğini beyan ettiğine, yargılama aşamasında ailesine ulaşabilseydi katılanın zararını gidertebilecek olduğuna, hırsızlık suçu nedeniyle yeterli ceza indirimi uygulanmadığına, duruşmanın ardından katılanın 26.01.2023 tarihinde şikâyetten feragat dilekçesi vererek sanıkların cezalandırılması şikâyetinden vazgeçtiğine,
Sanık … müdafiinin temyiz istemi, hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik olup, sanık …’ın olay gecesi gerçekleşen ilk eyleme uyuşturucu madde etkisi altındayken suç işleme kastı olmadığı hâlde gözcü olarak iştirak ettiğine, sanığın katıldığı eylem esnasında kasada bulunan miktarı 100,00 – 200,00 TL’yi ancak bulan bozuk para çalınmış olduğuna, bunun haricinde başka eşyalara dokunulmadığına, 5237 sayılı Kanun’un 145. maddesinin sanık … hakkında uygulanması gerekirken uygulanmadığına, gerekli indirimlerin göz önünde bulundurulmadığına, ayrıca katılanın duruşmadan sonra 26.01.2023 tarihinde şikâyetten feragat dilekçesi vererek sanıkların cezalandırılması talebinden vazgeçtiğine, ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
20.12.2022 tarihinde saat 23.15 sıralarında sanıkların katılana ait ve suç saati itibarıyla kapalı olan “Kebapçı …” isimli iş yerine sanık …’ın iş yeri kapısını zorlayıp katılanın duruşmadaki beyanına göre kapı kilidini kırarak içeri girdiği ve yaklaşık 2.500,00 TL değerindeki yazar kasayı içinde bozuk paralar bulunduğu hâlde çaldığı, bu sırada sanık …’ın gözcülük yapmak suretiyle hırsızlık suçuna müşterek fail olarak iştirak ettiği, sanık …’ın aynı gecenin devamında sabaha karşı saat 06.36 sıralarında tekrar aynı işyerine … başına gelip, zemin katta bulunan ve müşterilerin siparişi için işyerinde kullanılan piyasa değeri 2.500,00 TL olan Samsung A21 S marka cep telefonunu, Tibboxta bulunan 300,00 TL civarındaki paraları, yine piyasa değeri 2.500,00 TL olan sipariş monitörünü, işyerinin asma katında bulunan Asus marka bilgisayar monitörünü ve fotoğraf makinasını çaldığı kabul edilerek Yerel Mahkemece sanıkların mahkûmiyetine hükmedilmiştir.
Sanıklar üzerlerine atılı suçlamayı ikrar etmişlerdir. 21.12.2022 tarihli Görüntü İnceleme ve Tespit Tutanağı ve aynı tarihli … Tespit Tutanağı dava dosyasında mevcuttur.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Sanıkların ikrarı, dosya kapsamında yer … güvenlik kamera görüntüleri, İlk Derece Mahkemesince gösterilen gerekçe ve tüm dosya içeriği birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların üzerlerine atılı olay gecesi saat 23.15’teki suçu, fikir ve eylem birliği içerisinde işlediklerinin … olduğu, suç unsurlarının oluştuğu, sanıkların eylemlerine uyan hırsızlık suçunun şikâyete tabi olmaması nedeniyle katılanın sonradan verdiği dilekçe ile şikâyetinden vazgeçmesinin kurulan hüküm yönünden öneminin bulunmadığı, sanıkların olay gecesi birlikte gerçekleştirdikleri ilk eylemde yazar kasa ile birlikte içindeki bozuk paraların çalınmış olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun’un 145. maddesi uyarınca suça konu eşyaların değerinin az kabul edilemeyeceği, sanıkların üzerlerine atılı hırsızlık suçunun niteliği, tutuklu kaldıkları süre ve hükmedilen ceza miktarları göz önünde bulundurulduğunda, sanıkların kaçma şüphesinin bulunduğu, adlî kontrol hükümlerinin uygulanmasının yeterli olmayacağı kanaati ile verilen tutukluluk hâllerinin devamına ilişkin kararın yerinde olduğu anlaşıldığından sanık … ve sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde bulunmamış, sanıklar hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 01.06.2023 tarihli ve 2023/852 Esas, 2023/1731 Karar sayılı kararında sanık … ve sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.