Yargıtay Kararı 2. Hukuk Dairesi 2019/3034 E. 2019/6206 K. 16.05.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/3034
KARAR NO : 2019/6206
KARAR TARİHİ : 16.05.2019

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Yargılanmanın Yenilenmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Dairemizin 24.04.2018 tarih, 2016/18700 esas, 2018/6704 karar sayılı ilamı ile yargılamanın iadesini talep eden davacı kadın vekili Av. …’a ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermediği, o halde, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için yargılamanın iadesini talep eden davacı vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez veya asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise, gerekçeli kararın asıla “Vekilinin özel vekaletname sunmadığı, yetkisiz vekilin kararı temyiz ettiği, gerekçeli kararın kendisine tebliğinden itibaren yasal sürede kararı temyiz etmediği ya da yapılan işlemleri kabul ettiğini bildirmediği takdirde yetkisiz vekilin temyiz itirazlarının incelenemeyeceği” ihtarını içerecek şekilde usule uygun tebliği sağlanılıp, yasal temyiz süresi de beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine iadesine karar verilmiş, mahkemece Yargıtay ilamının özel yetki içeren vekaletnameyi sunması için vekile tebliğ edilmesine rağmen vekilin vekaletnameyi sunmaması nedeniyle yargılamanın iadesini talep eden asıla ihtarat içeren tebligatın çıkarıldığı, eski mernis adresine çıkarılan tebligatın iade edilmesi üzerine yeni mernis adresine doğrudan Tebligat Kanunu 21/2 uyarınca tebligat yapıldığı görülmüştür.
Tebligat Kanunu’nun 10. maddesine eklenen 2. fıkraya göre; “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır”. Tebligat Kanunu’nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin bilinen adreste tebligat başlıklı 16/2. maddesinde “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır” denilmiştir. Adres kayıt sisteminde bulunan adresin bilinen en son adres olarak kabul edilebilmesi, bilinen en son adrese tebligat yapılamamış olması veya bu adresin tebliğe elverişli olmaması halinde mümkündür. Bilinen en son adresin tebliğe elverişli olmadığı anlaşılmadan veya bu adreste tebligat yapılamadığı görülmeden doğrudan adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinde Tebligat Kanunu 21/2 maddesine göre tebligatın yapılması; yapılan tebligatı usulsüz kılar (Teb. K. m. 10/2). Somut olayda, yargılamanın iadesini talep eden kadının bilinen adresi(eski mernis adresi) ile güncel mernis adresi farklıdır. Eski mernis adresine yapılan tebligatın iade gelmesi üzerine mahkemece yeni mernis adresi bilinen son adres kabul edilerek, öncelikle mernis adresi şerhi düşülmeden bu adrese normal tebligat çıkarılma, tebligat yapılamamış olması veya bu adresin tebliğe elverişli olmaması halinde Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre tebliğ yapılması gerekirken doğrudan mernis adresi olduğu tebliğ zarfı üzerinde belirtilmek suretiyle, aynı kanunun 21/2. maddesi uyarınca tebligatın yapılmış olması tebliği usulsüz kılar. O halde yargılamanın iadesini talep eden kadına tebliği gereken muhtıranın belirtilen usule uygun tebliği sağlanılıp, yasal temyiz süresi de beklenildikten sonra, gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine ikinci kez İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 16.05.2019 (Prş.)