Yargıtay Kararı 21. Hukuk Dairesi 2014/18356 E. 2014/24546 K. 20.11.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/18356
KARAR NO : 2014/24546
KARAR TARİHİ : 20.11.2014

MAHKEMESİ : Yozgat İş Mahkemesi
TARİHİ : 08/01/2013
NUMARASI : 2011/1121-2013/8

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 1991-2008 yılları arasında ( 2001, 2002, 2003 yılları hariç ) tüm gün çalışma suretiyle aylık bazda 30’ar gün olarak çalıştığının tespitine, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Davacı, 1991-2008 yılları arasında (2001, 2002, 2003 yılları hariç) davalı M.. B..’na bağlı Akdağmadeni Halk Eğitim Merkezi’nde usta öğretici sıfatıyla tam gün ve aylık 30 gün olmak üzere mevsimlik işçi olarak hizmet akdine dayalı olarak sürekli çalıştığının tespitini istemiştir.
Mahkemece, Dairemizin bozma ilamı üzerine yapılan araştırma ve inceleme üzerine davanın kabulüne karar verilmiştir.
Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının davalıya ait 837.. sicil nolu Halk Eğitim Merkezi –Yozgat unvanlı işyerinden 01.11.1991, 02.11.1992, 15.11.1995, 01.01.1997, 15.01.1998, 30.11.1999, 07.12.2004, 05.12.2005, tarihlerinden işe giriş bildirgelerinin Kuruma verildiği, hizmet cetveline göre, bunlara dayalı çalışmalarının kısmi olarak bildirildiği, İş yeri dönem bordrolarının Kuruma verildiği, imzalı ücret bordrolarının bir kısmının ve görevlendirme çizelgelerinin getirtildiği, 2006, 2007 ve 2008 yıllarında davacı ile Akdağmadeni Halk Eğitim Müdürlüğü arasında imzalanan usta öğretici sözleşmeleri ile aylık çalıştığı ders saatinin 8’e bölünerek bulunacak gün sayısının prime esas gün sayısı olacağının kararlaştırıldığı, bozma sonrası celbedilen kayıt ve belgelere göre, davacının dava konusu döneme ait çalışma saatlerinin sayısının her gün aynı olmadığı, tanık anlatımlarına göre ise, diğer çalışanlara göre günde 1,5 saat daha az çalıştığı anlaşılmaktadır.
Bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda, puantaj kayıtları dışına çıkılamayacağı göz önünde bulundurularak ve daha az saat derse girilen günlerde tam gün mesaisinin davalı işverenler nezdinde geçtiği kabul edilemeyeceğine göre, 7,5 saatlik çalışmanın 1 gün kabul edilmek suretiyle hesap yapılması gerekmektedir.
Ayrıca, 13.2.2011 tarihinde 6111 sayılı yasanın 52. maddesi ile 5510 sayılı yasaya eklenen Geçici 31. maddesi ” M.. B..na bağlı her derece ve türdeki örgün ve yaygın eğitim kurumlarında ek ders ücreti karşılığında ilgili mevzuatı çerçevesinde uzman ve usta öğretici olarak çalıştırılanlar, bu durumlarını milli eğitim il veya ilçe müdürlüklerince belgelendirmeleri kaydıyla, bu maddenin yürürlük tarihinden önceki bu çalışmalarından dolayı ay içinde 30 günden eksik kalan sürelerini 41 inci madde esaslarına göre kendileri veya hak sahipleri borçlanabilirler. Borçlanılan bu süreler 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında sigortalılık süresi sayılır ” şeklinde düzenlenmiş olup, davacı davaya konu ettiği bu süreyi de her zaman Kurum’a borçlanabilir.
Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın yanlış değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davalı Kurum ve davalı M.. B..’nın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 20/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.