Yargıtay Kararı 21. Hukuk Dairesi 2014/9571 E. 2014/14786 K. 23.06.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/9571
KARAR NO : 2014/14786
KARAR TARİHİ : 23.06.2014

MAHKEMESİ : Gebze 1. İş Mahkemesi
TARİHİ : 14/01/2010
NUMARASI : 2009/465-2010/8

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davalılardan B.. Ş.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı B.L.AŞ vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine.
2-Dava, 25.02.2001 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemlerine ilişkindir.
Mahkemece, maddi tazminat davalarının reddine, davalı Yusuf ve Hasan aleyhine açılan davaların yenilenmemesi nedeniyle açılmamış sayılmasına, manevi tazminat davalarının kabulü ile hüküm altına alınan tazminatların davalılar A.T. Ltd. Şti, M. Ç. ve B.L. AŞ den tahsiline karar verilmiştir.
Dosya kapsamından davacı anne Kezban için talep olunan manevi tazminat 8.000,00TL olmasına rağmen Mahkemece bu davacı bakımından 10.000,00TL manevi tazminatın kabulüne karar verilmiştir.
6100 Sayılı H.M.K.’nın 26.maddesi kapsamında mahkemeler taleple bağlılık kuralına göre tarafların talep sonuçları ile bağlı olup ondan daha fazlasına karar veremezler.
Bu açıklamadan olarak somut olayda, davacı Kezban bakımından talep olunan manevi tazminat miktarının 8.000,00TL olmasına rağmen 10.000,00TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesi davacı talebinin aşılması olup usul ve yasaya aykırıdır.
O halde davalı B. L. AŞ vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesinin yeniden yargılamayı gerektirmediği anlaşıldığından hüküm bozulmamalı HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ : Yukarıda yapılan açıklama gereğince; 14.01.2013 tarihli hükmün davacılar lehine manevi tazminatların kararlaştırıldığı 1. fıkralarında geçen “…anne Kezban için 10000 TL” ifadelerinin hükümden silinerek yerlerine “…anne Kezban için 8.000,0TL” ifadelerinin yazılmasına. Hükmün düzeltilmiş bu hali ile ONANMASINA, fazla alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden B.. Ş..’ye iadesine
23.06.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.