YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/18462
KARAR NO : 2014/29748
KARAR TARİHİ : 31.10.2014

MAHKEMESİ : Çaycuma 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 06/03/2013
NUMARASI : 2009/1-2013/411

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 40 daireden oluşan sitede 01.10.2007-12.06.2008 tarihleri arasında kaloriferci olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, yasal görevi dışında blokların dış cephesinin boyanması, kömürün taşınması gibi işlerin yaptırıldığını, fazla mesailerinin ödenmediğini, ek işler için ücret ödenmediğini belirtirek ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içerisinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Mahkemece davacının dava konusu ek iş alacağı isteği için dava tarihinden önce davalı işveren temerrüde düşürülmesine rağmen hüküm altına alınan ek iş alacağına dava tarihinden ve ıslah tarihinden faize hükmedilmesi hatalıdır.
3-Davacı taraf dava dilekçesinde fazla mesai alacağı talep etmiş ve yıllık izin alacağı talebinde bulunmamış olmasına rağmen, mahkemece hüküm kısmında dava dilekçesindeki talep bakımından fazla mesai alacağının belirtilmesine göre maddi hataya dayalı olarak ıslahla arttırılan miktar bakımından yıllık izin alacağı olarak yazılmış ve bu şekilde hüküm kurulmuştur. Mahkemece hüküm altına alınan tutar ve dava dilekçesinde talep edilen miktar bakımından fazla mesai alacağına hükmedilmesi dikkate alındığında ıslahla artırılan bu alacak miktarı bakımından yıllık izin alacağı olarak belirtilmesinin maddi hataya dayalı olduğu, hüküm altına alınan alacağın fazla mesai alacağı olduğu anlaşılmaktadır.
Bu gerekçeler bozma sebebi ise de bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden; hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun
geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeple hükmün d. fıkrasındaki “yıllık izin ücret ” sözcüklerinin hükümden çıkartılarak yerine “fazla mesai ücret”sözcüklerinin yazılmasına,
Hükmün g ve h fıkralarının çıkartılarak yerine “150,00 TL ek iş bedeli ücret alacağının temerrüd tarihi olan 04.11.2008 tarihinden itibaren işleyecek kanuni faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinden 0,90 TL’nin davacıya, arta kalanın davalıya yükletilmesine, 31.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.