YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/12708
KARAR NO : 2016/6243
KARAR TARİHİ : 07.04.2016

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.
Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava; davacının davalıya ait işyerinde 07.05.2011-17.10.2013 tarihleri arasında çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.
Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa’nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa’nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay’ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.
Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davalı işyerinin güzellik salonu olup, davacının kuaför olarak çalıştığını iddia ettiği, davalı işyeri tarafından davacı adına işe giriş bildirgesi verilmediği, hizmet bildiriminde de bulunulmadığı,davalı işyerinin 09.05.2012 tarihinde kanun kapsamına alındığı, davacının 01.09.2008-28.07.2011 tarihleri arasında Çıraklık Eğitim Merkezi bünyesinde hizmet kaydı olduğu, davacı ve komşu işyeri tanıklarının davacının çalışmasını doğruladığı görülmüştür.
Yapılacak iş, davacının, çıraklık eğitimi aldığı sürelere ilişkin çalışmaları hizmet akitli çalışmalar olarak kabul edilemeyeceğinden davacının çıraklık eğitiminin ne zaman başlayıp ne zaman sona erdiğini tespit ederek talep tarihine göre hizmet akitli süreleri belirlemekten ibarettir.
Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine
07.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.