YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/23448
KARAR NO : 2013/12108
KARAR TARİHİ : 23.05.2013

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, döner sermaye, nöbet, ikramiye ile havuz ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 06.08.1998 tarihinde davalı Kurumun Izmir Hastanesinde 01.01.1999 tarihli hizmet sözleşmesiyle çalışmaya başladığını, 02.05.2002 tarihinde daimi kadroya alındığını, Sosyal Güvenlik Kurumuna göre daha zayıf bir konumda olan müvekkilinin ağır şartlarda çalıştırıldığmı, imzalanan sözleşmenin 4857 sayılı İş Kanunu’nun amir hükümlerine aykırı olduğunu, müvekkilinin kadrolu personelle aynı işi yaptığını bu sebeple ücrette de kadrolu personel ücretinin esas alınması gerektiğini belirterek; döner sermaye ücretinden 500.000,00 TL nöbet ücretinden 500.000,00 TL, ikramiyeden 200.000,00 TL, havuz ücretinden 1 00.000,00 TL olmak üzere toplam 1.300.000,00 TL alacağın temerrüt tarihinden işleyecek faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Sosyal Güvenlik Kurumuna vekili işçi olması hukuken mümkün olmayan ve 506 sayılı Kanun’un 123. maddesine göre sözleşmeİi olarak istihdam edilen davacının işçilerin haiz olduğu haklardan yararlandırılmasına kanuni imkan bulunmadığını belirterek görev ve esas yönünden davanın reddine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı … vekilinin dosyaya herhangi bir cevap bildirmediği anlaşılmıştır.
Mahkemece davacı vekilince döner sermaye parası, ikramiye ve havuz parası talep edilmiş ise de davacının bu tür alacaklarının bulunduğuna ilişkin dosya kapsamında bir delil bulunmadığı gibi imzalanan hizmet sözleşmelerinde de belirtilen alacaklara ilişkin ödeme yapılacağına dair bir düzenleme bulunmadığı davacının nöbet parası olarak talep ettiği alacağın fazla mesai alacağı olarak değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle fazla mesai alacağının kısmen kabulüne diğer alacak kalemlerinin reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de davacının talep ettiği alacakların ait olduğu 06.08.1998-02.05.2002 tarihleri arasında bulunan zaman diliminde sözleşmeli personel olarak çalıştığı dosya kapsamından anlaşılmakta olup memur ve sözleşmeli personelin konumu statü hukukunu ilgilendirdiğinden, idare ile çıkacak olan uyuşmazlıklar iş mahkemeleri yerine idarî yargı yerinde çözümlenmelidir. Mahkemece bu yönler gözetilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 23.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.