YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/24091
KARAR NO : 2013/13506
KARAR TARİHİ : 04.06.2013
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA : Davacı, fazla çalışma, yıllık izin ile ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı, davalıya ait iş yerinde 16.09.2009-31.08.2010 tarihleri arasında çalıştığını, iş yerinde fazla çalışma yapmasına, ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışmaya devam etmesine rağmen bu çalışmalarının karşılığı olan ücret alacaklarının ödenmediğini, hak kazandığı yıllık izinlerin kullandırılmadığını ileri sürerek, bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.
Davalı vekili, müvekkiline ait iş yerinde fazla çalışma yapılmadığını ve genel tatil günlerinde çalışılmadığını, davacının çalışma süresi bir yılın altında olması sebebi ile yıllık izin hakkının bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışma iddiasını tanık beyanları ile ispatladığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışma iddiasının ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle iş yerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, bu çalışmaların yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir.
Somut olayda, davacı işverene bağlı olarak onbir ay onbeş gün çalışmıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacı tanığının beyanı doğrultusunda, davacının haftada 6 gün 08.00-20.00 saatleri arasında 1.5 saat ara dinlenme ile çalışarak 18 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiş ve davacının tüm çalışma süresi için hesaplama yapılmıştır. Fazla çalışma yönünden beyanı esas alınan davacı tanığı Selahattin Ekelik, iş yerinde 2010 yıllarının Ocak ve Şubat aylarında toplam bir ay yirmi gün çalışmıştır. Bu durumda, davacının fazla çalışma iddiasını sadece tanığının çalıştığı dönem için ispatladığı kabul edilmelidir. Davacı tanığının bilgisi bulunmayan diğer çalışma dönemi için de hesaplama yapılmış olması isabetsizdir. Eksik incelemeye dayalı karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 04.06.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.