Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2013/3919 E. 2013/5175 K. 12.03.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/3919
KARAR NO : 2013/5175
KARAR TARİHİ : 12.03.2013

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, sosyal yardım, bayram harçlığı, gıda yardımı, giyim yardımı, izin harçlığı, ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; davacının 5747 sayılı yasanın geçici 2/6.maddesi ve 2010/9 sayılı Başkanlık Genelgesi uyarınca tüm sosyal hakları ve özlük hakları korunmak suretiyle belediyeden bir başka kamu kurumuna nakledildiğini, ilgili yasa hükmü doğrultusunda davacının belediyede çalışmakta iken yararlandığı toplu iş sözleşmesi ve davalı bakanlık işyerinde geçerli toplu iş sözleşmesi hükümlerinden birlikte yararlanması gerekirken, idarece yararlandırılmadığını ücretlerinin eksik ödenmeye başladığını, yine belediyede iken yararlandığı önceki toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre ödenmesi gereken bir kısım sosyal yardımların eksik ödendiğini yada hiç ödenmediğini iddia ederek önceki belediye işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinin iş sözleşmesi hükmü haline gelmesi nedeniyle yeni toplu iş sözleşmesinde öngörülen zamların bu husus dikkate alınarak belirlenmesi gerektiğinin tespiti ile ücret alacağı, sosyal yardım alacağı, bayram harçlığı alacağı, gıda yardımı alacağı, giyim yardımı alacağı, izin harçlığı alacağının faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili davacının eski işyerinde geçerli olan toplu iş sözleşmesi hükümleriyle sağlanmış haklardan yararlandırıldığını, davacının Tarım-İş Sendikasına üye olması nedeniyle üyelik tarihinden itibaren 14. dönem toplu iş sözleşmesi ve bunun eki protokol hükümlerinin uygulandığını, bu uygulama sonucunda davacının ücretinde bir eksilme olmadığı gibi bilakis artış sağlandığını, ayrıca emsal davaların reddedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı işverenin uygulamasının kanuna uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı işverenin uygulamasının yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar karar verilmesi isabetlidir.
Ancak karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12. maddesinin 2. fıkrasına göre, davalı lehine 400,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken 1.200,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi hatalıdır. Bununla beraber bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
SONUÇ: Temyize konu olan kararın hüküm kısmının “1.200,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine” fıkrasının hükümden çıkarılarak “Karar tarihinde yürürlükte bulunan Asgari Avukatlık Ücret Tarifesi’nin 12. maddesinin 2. fıkrasına göre 400,00 TL vekalet ücretinin davacı taraftan alınarak davalı tarafa verilmesine” fıkrasının eklenmesi suretiyle hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.