Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2015/24759 E. 2017/28856 K. 18.12.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/24759
KARAR NO : 2017/28856
KARAR TARİHİ : 18.12.2017

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalı … vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı Üniversite Hastanesinde alt işverenler nezdinde 17.07.2008 tarihinden iş akdinin haksız feshedildiği, 16.04.2014 tarihine kadar çalıştığını, haklarının ödenmediğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ve yol işyeri yardımı alacağının tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı … vekili, zamanaşımı ve husumet itirazında bulunarak, sorumluluğun şirkete ait olduğunu, davacının iş akdinin haksız feshedildiğini ispatlamak zorunda olduğunu, haftalık 45 saati aşan çalışma yapılmadığını, yol yardımından yararlandığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Davalı şirketler davaya cevap vermemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak; davacının daha önce gelmemek ve yemeği geç dağıtmak gibi başkaca olumsuz davranışlarına ilişkin tutanak ta bulunduğu, son olarak 04.04.2014 tarihinde kahvaltının gecikmesi üzerine tutanak tutulup usulüne uygun ve haklı olarak işine son verildiği gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatı talebinin ve çalışma süresinin haftalık 45 saati aşmadığı gerekçesiyle fazla çalışma ücreti talebinin reddine diğer taleplerin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı ve davalı … Rektörlüğünün aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Uyuşmazlık işverence yapılan feshin haklı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.
İşverenin yönetim hakkı kapsamında verdiği talimatlara işçi uymak zorundadır. İşçinin talimatlara uymaması işverene duruma göre iş sözleşmesinin haklı ya da geçerli nedenle fesih hakkı verir. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II-h bendi işçinin yapmakla ödevli bulunduğu görevleri kendisine hatırlatıldığı halde yapmamakta ısrar etmesini bir haklı fesih nedeni olarak kabul etmektedir. Buna karşılık 4857 sayılı Kanun’un gerekçesine göre, işçinin işini uyarılara rağmen eksik, kötü veya yetersiz olarak yerine getirmesi geçerli fesih nedenidir. İşçi görevini uyarıya rağmen hiç yerine getirmezse işveren haklı nedenle derhal, eksik, kötü yetersiz bir biçimde yerine getirirse geçerli fesih hakkını kullanabilecektir.
Somut olayda tanık beyanları, yazılı deliller ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde davacının feshe konu davranışları, edimini kötü ya da eksik ifa olarak nitelendirilmelidir. Bu durum 4857 sayılı Kanun’un 25. maddesinde belirtilen ahlak ve iyiniyet kurallarına aykırılık olarak kabul edilemez. Davacının feshe konu davranışları haklı fesih nedeni oluşturacak ağırlıkta olmamakla birlikte geçerli fesih nedenini oluşturmaktadır. Bu fesih şeklide işçinin kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmasına engel teşkil etmemektedir. Bu sebeple ihbar ve kıdem tazminatı isteklerinin hüküm altına alınması gerekirken yazılı gerekçe ile reddedilmesi hatalıdır.
Ayrıca davalı Üniversite harçtan muaf olduğu halde diğer davalılarla birlikte müştereken ve müteselsilen yargı harcından sorumlu tutulması da hatalı olmuştur.
SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 18.12.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.