Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2017/41572 E. 2017/24616 K. 09.11.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/41572
KARAR NO : 2017/24616
KARAR TARİHİ : 09.11.2017

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
DAVATÜRÜ:ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalı işveren işyerinde haftanın beş günü 08:00-18:00 saatleri arasında mesai olmasına rağmen 19:00’a kadar ve cumartesi günleri 08:00-16:00 saatleri arasında mesai olmasına rağmen 17:00’ye kadar çalıştığını, iki ayda bir pazar günü 08:00-16:00 saatleri arasında ve dini bayramlar ile yılbaşı dışındaki genel tatillerin tümünde de çalışmasını sürdürdüğünü, bu çalışmalarının karşılığı bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacaklarını istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, dava konusu taleplerin zamanaşımına uğradığını, fesih sırasında tüm işçilik alacaklarının ödendiğini ve davacının davalıyı ibra ettiğini, dini bayramlarda ve yılbaşında hiç çalışma yapılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararın davalı tarafından temyizi üzerine Dairemizce sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacakları hesaplanırken taleple bağlılık kuralına uygun davranılması ve bordrolarda “FM 100” açıklaması ile yapılan tahakkukların fazla çalışmaya dair olduğu kabul edilerek sonuca gidilmesi gerektiği, kabule göre de vekalet ücretinin hatalı hesaplandığı gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
Bozmaya uyan Mahkemece, bozma doğrultusunda işlem yapılmış ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davalı lehine hükmedilmesi gereken vekalet ücretinin hesaplanması hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.
Dairemizce, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil asıl alacaklardan yapılan indirimlerden reddine karar verilen miktar bakımından kendisini vekille temsil ettirmiş olan davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmiştir.
Dosya içeriğine göre; takdiri indirim sebebi dışındaki sebeplerle reddedilen alacak tutarları üzerinden karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’ne göre belirlenen vekalet ücreti 1.980,00 TL olmasına rağmen, Mahkemece davalı lehine 1.268,80 TL vekalet ücretine hükmedilmesi isabetli olmamıştır.
Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/8. maddesi uyarınca hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Sonuç: Temyiz konusu kararın hüküm fıkrasının 7. bendinde yer alan “Kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına kabul ve red oranına göre nispi 1.268,80 TL’nın davacıdan alınarak davalıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin silinerek yerine; “Takdiri indirim dışındaki sebeplerle reddedilen tutar üzerinden karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince belirlenen 1.980,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.