Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2017/8825 E. 2017/23670 K. 31.10.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/8825
KARAR NO : 2017/23670
KARAR TARİHİ : 31.10.2017

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : TESPİT

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti
Davacı vekili, davalı işçilerden birisinin şikayeti üzerine Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu tarafından işyerinde yapılan inceleme sonucunda düzenlenen rapora göre, işyerinde işçilere elden ikramiye ve genel tatil ücreti ödemesi yapıldığı, 2012 yılının Haziran ve Kasım ayları arasındaki dönemde yasal sınırlar aşılarak fazla çalışma yapıldığı, işçilerin birer günlük genel tatil ücretlerinin eksik ödendiğinin bildirildiğini, raporun doğru olmadığını ileri sürerek 03.10.2013 tarihli 9628/İNC/23 sayılı inceleme raporu gereğince davalı işçilere herhangi bir işçilik alacağı ödemekle yükümlü olmadıklarının tespitini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalılardan İsmet Algın davanın reddine karar verilmesini talep etmiş, diğer davalılar ise, davaya bir diyeceklerinin olmadığını beyan etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 92. maddesinin son fıkrasında çalışma hayatını izleme, denetleme ve teftişe yetkili iş müfettişleri tarafından tutulan tutanakların aksi kanıtlanıncaya kadar geçerli olacağının düzenlendiği, dava konusu müfettiş raporundaki değerlendirme ve tespitlerin aksinin davacı tarafça somut delillerle ve şüpheye yer bırakmayacak şekilde ispatlanamadığı, iş müfettişi raporunun aksini gösterir şekilde bilgi ve belge sunulmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Temyiz Başvurusu:
Karara karşı yasal süresi içinde davacı vekili temyiz yoluna başvurmuştur
Gerekçe:
4857 sayılı İş Kanunu’nun 92. maddesine göre; “91. madde hükmünün uygulanması için iş hayatının izlenmesi, denetlenmesi ve teftişiyle ödevli olan iş müfettişleri, işyerlerini ve eklentilerini, işin yürütülmesi tarzını ve ilgili belgeleri, araç ve gereçleri, cihaz ve makineleri, ham ve işlenmiş maddelerle, iş için gerekli olan malzemeyi 93 üncü maddede yazılı esaslara uyarak gerektiği zamanlarda ve işçilerin yaşamına, sağlığına, güvenliğine, eğitimine, dinlenmesine veya oturup yatmasına ilişkin tesis ve tertipleri her zaman görmek, araştırmak ve incelemek ve bu Kanunla suç sayılan eylemlere rastladığı zaman bu hususta Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı tarafından çıkarılacak İş Teftişi Tüzüğünde açıklanan şekillerde bu halleri önlemek yetkisine sahiptirler.
Teftiş, denetleme ve incelemeler sırasında işverenler, işçiler ve bu işle ilgili görülen başka kişiler izleme, denetleme ve teftişle görevli iş müfettişleri ve işçi şikayetlerini inceleyen bölge müdürlüğü memurları tarafından çağrıldıkları zaman gelmek, ifade ve bilgi vermek, gerekli olan belge ve delilleri getirip göstermek ve vermek; iş müfettişlerinin birinci fıkrada yazılı görevlerini yapmaları için kendilerine her çeşit kolaylığı göstermek, bu yoldaki isteklerini geciktirmeksizin yerine getirmekle yükümlüdürler.
Çalışma hayatını izleme, denetleme ve teftişe yetkili iş müfettişleri ile işçi şikayetlerini incelemekle görevli bölge müdürlüğü memurları tarafından tutulan tutanaklar aksi kanıtlanıncaya kadar geçerlidir. İş müfettişleri tarafından düzenlenen raporların ve tutulan tutanakların işçi alacaklarına ilişkin kısımlarına karşı taraflarca otuz gün içerisinde yetkili iş mahkemesine itiraz edilebilir”.
Somut uyuşmazlıkta, dava konusu müfettiş raporu incelendiğinde, raporda, somut ve belirli bir işçilik alacağına yönelik tespit veya değerlendirmenin söz konusu olmadığı anlaşılmaktadır. Dosyadaki bilgi ve belgelere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine ve özellikle müfettiş raporuna karşı İş Kanunu’nun 92. maddesinin 3. fıkrası uyarınca dava açılmasının mümkün olmamasına, ayrıca işçiler tarafından açılacak işçilik alacağına ilişkin davalarda bu tür iddiaların değerlendirilmesinin mümkün olduğunun anlaşılmasına göre, sonucu itibariyle doğru olan mahkeme kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile sonuç itibariyle usul ve kanuna uygun olan kararın bu ilave değişik gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 31.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.