YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/31771
KARAR NO : 2014/34171
KARAR TARİHİ : 27.10.2014
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Müşteki vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Müşteki vekilinin, müştekinin yokluğunda verilip 17.07.2012 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü adli tatil içerisinde temyiz ettiği ve temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki red düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Müşteki Erda’nın talimatla Karşıyaka 4. Asliye Ceza Mahkemesince alınan 27.06.2011 tarihli ifadesinde, sanıktan şikayetçi olduğunu ancak müdahil olmak istemediğini bildirmesi karşısında, sonradan verilen katılma kararının hükümsüz olduğu ve müştekiye katılan sıfatını kazandırmayacağı, bu nedenle müştekinin temyiz hakkı bulunmadığından müşteki vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2) Sanığın, hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanığın adli sicil kaydında bulunan, İstanbul 48. (Eyüp 2.) Asliye Ceza Mahkemesinin 25.10.2008 tarihinde infaz edilmiş, 25.10.2007 tarihinde kesinleşmiş, 17.10.2007 tarih ve 2007/238 esas-2007/1094 karar sayılı ilamı ile 6136 sayılı Kanunun 13/1 ve 5237 sayılı TCK’nin 62 ve 51. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün infaz tarihi ile yargılamaya konu suç tarihi arasında 5237 sayılı TCK’nin 58/2-b maddesinde
öngörülen 3 yıllık sürenin geçmemesi nedeniyle, anılan mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas olduğu gözetilmeksizin, “…kesinleşme tarihinden itibaren suç tarihine göre 3 yıllık sürenin geçmiş olduğu…” şeklinde yasal olmayan gerekçeyle tekerrür hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nin 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, 5237 sayılı TCK’nin 53/1-c maddesinde belirtilen hakları kendi altsoyu üzerinde koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyu dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının hak yoksunlukları ile ilgili (5) numaralı bendinin karar metninden çıkarılarak yerine “Sanığın 5237 sayılı TCK’nin 53/1. maddesinin a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen hak ve yetkileri kullanmaktan mahkûm olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki TCK’nin 53/1-c maddesinde belirtilen velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan ise 5237 sayılı TCK’nin 53/3. maddesi gereğince koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.