YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/16218
KARAR NO : 2015/35471
KARAR TARİHİ : 10.12.2015
Tebliğname No : 1 – 2014/192049
MAHKEMESİ : Mersin 3. Ağır ceza Mahkemesi
TARİHİ : 27/03/2014
NUMARASI : 2013/389 (E) ve 2014/110 (K)
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık hakkında hakaret, 6136 sayılı yasaya muhaletef ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından dolayı verilen mahkumiyet (Hükmün açıklanmasının geri bırakılması) hükmlerinin incelenmesinde;
Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesine göre yapılan itiraz üzerine, merciince itirazın reddine karar verilmek suretiyle kesinleşen hükümle ilgili olarak temyiz incelemesi yapılması mümkün bulunmadığından, dosya hakkında karar vermeye yer olmadığına, incelenmeksizin mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2) Sanık hakkında katılan T.. A..’a karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak ;
a) Kemik kırığına neden olan yaralanma eylemlerinde; 5237 sayılı TCK’nin 86/1. maddesine göre belirlenen temel cezanın, TCK’nin 87/3. maddesine göre kemik kırığının hayati fonksiyonlara etkisi nazara alınarak temel cezanın yarısına kadar artırılabileceğine dair düzenleme karşısında, mağdurda meydana gelen kırığın hayat fonksiyonlarına etkisinin ağır (6.) derece olmasına rağmen, temel ceza üzerinden üst orandan artırım yerine, TCK’nin 87/3. maddesine göre TCK’nin 3. maddesi gereği işlenen fiilin ağırlığı ile orantılılık ilkesine aykırı şekilde cezanın (1/3) oranında artırılarak sanık hakkında eksik cezaya hükmedilmesi,
b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA; 10.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.