YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/1659
KARAR NO : 2017/16600
KARAR TARİHİ : 13.12.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın temyiz dilekçesinde kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyetine dair hükmü temyiz ettiğini açıkca belirtmekle bu kapsamla sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde;
Sanığın, eşi olan mağdura karşı kasten yaralama eylemini 5237 sayılı TCK’nin 6/1-f-4 maddesi gereği silahtan sayılan demir sopa ile vurarak gerçekleştirdiği anlaşılmakla, TCK’nin 86/2 maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, sanığın kastının yoğunluğu, darbe sayısı, yaralanmanın boyutu ve birden fazla ağırlaştırıcı neden gözetilerek TCK’nin 61. maddesi gereğince asgari hadden uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesindeki “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının 5237 sayılı TCK’nin 52/4. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmından ” ayrıca ödenmeyen para cezasının hapis cezasına çevrileceği hususunun” cümlesinin çıkarılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.