YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/4692
KARAR NO : 2019/11167
KARAR TARİHİ : 22.05.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gerekçeli karar başlığında mağdur …’un isim ve kimlik bilgilerine yer verilmemesi mahallinde hükme eklenmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.
Mahkemece “… olayın başlangıç nedeninin ve dolasıyla ilk haksız hareketin kim tarafından yapıldığının belirlenememesi…” gerekçesiyle haksız tahrik hükümleri uygulandığına göre, 5237 sayılı TCK’nin 3. maddesi uyarınca orantılılık ilkesi dikkate alınarak sanığın cezasından TCK’nin 29.maddesi gereğince asgari (1/4) oranda indirim yapılması yerine yazılı şekilde (1/2) oranında indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında, mahkemenin 23.09.2008 tarihli ve 2008/248 Esas – 2008/407 Karar sayılı ilk kararı ile verilen kısa süreli hapis cezasının TCK’nin 51. maddesi gereğince ertelenmesine karar verildiği, hükmün sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 02.04.2012 tarihli ve 2011/32407 Esas – 2012/13040 Karar sayılı ilamı ile bozulduğu, bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verildiği, sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle mahkemece açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verildiği; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09.02.2016 tarihli ve 2014/71 Esas – 2016/42 Karar sayılı ilamı gereğince sanığın 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkı nedeniyle hapis cezasının 5237 sayılı TCK’nin 51. maddesi gereğince ertelenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine “Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı TCK’nin 51/1. maddesi uyarınca ertelenmesine, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 51/3. maddesi uyarınca 1 yıl denetim süresi belirlenmesine, TCK’nin 51/6. maddesi uyarınca sanığın kişiliği ve sosyal durumu göz önünde bulundurarak, denetim süresinin herhangi bir yükümlülük belirlemeden veya uzman kişi görevlendirmeden geçirilmesine, TCK’nin 51/7. maddesi uyarınca sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin sanığa ihtarına, TCK’nin 51/8. maddesi uyarınca, denetim süresi iyi halli olarak geçirildiği takdirde cezanın infaz edilmiş sayılacağına” cümlelerinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.